|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
1943 , Aresztowani Żydzi. Ulica Gęsia 57 A przy skrzyżowaniu ze Smoczą.Skomentuj zdjęcie
|
Dodane: 5 sierpnia 2016, godz. 11:39:37 Rozmiar: 1845px x 1342px
35 pobrań 3494 odsłony 6 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia Desperado Obiekty widoczne na zdjęciu 1943 - powstanie w getcie warszawskim więcej zdjęć (112) Zbudowano: 1943 Powstanie w gettcie i jego zniszczenie Nad ranem 19 kwietnia 1943 oddziały niemieckie dowodzone przez szefa warszawskiej SS i policji płk. Ferdynanda von Sammern-Frankenegga wkroczyły na teren getta z dwóch kierunków: Nalewkami i od skrzyżowania ul. Gęsiej z Zamenhofa. Celem akcji było dokonanie ostatecznej likwidacji getta. Wybuchło powstanie. Żydzi stawili niespodziewanie silny opór, zmuszając niemieckie oddziały do wycofania się. Dowództwo sił niemieckich objął gen. SS Jürgen Stroop. Walki trwały do ok. 15 maja. Przywódcą powstania był Mordechaj Anielewicz. Po upadku powstania nastąpiła ostateczna eksterminacja mieszkańców getta i jego zniszczenie, nadzorowane przez generała SS Jürgena Stroopa Źródło: Licencja: CC-BY-SA 3.0 Wydarzenia więcej zdjęć (71) Gęsia 57a - Smocza 32 więcej zdjęć (3) ul. Anielewicza Mordechaja więcej zdjęć (595) Dawniej: Gęsia Ulica powstała po II wojnie światowej, częściowo śladem dawnej ulicy Gęsiej. Na odcinku do Karmelickiej została wygięta w stronę południową do skrzyżowania ze Świętojerską. Ulica Gęsia pojawiła się w średniowieczu jako droga Nowego Miasta prowadząca do pól uprawnych, stanowiąca przy tym przedłużenie późniejszej ul. Franciszkańskiej do Traktu Młocińskiego, obecnej ul. Zamenhofa. Kilkakrotnie przedłużana: w pierwszej połowie XVIII wieku do ul. Smoczej, po 1771 do ul. Okopowej. W listopadzie 1940 ulica na całej swej długości znalazła się w granicach getta. Dawna zabudowa ulicy uległa zniszczeniu w 1943, podczas powstania w getcie oraz w wyniku akcji systematycznego burzenia dzielnicy zamkniętej przez Niemców po upadku powstania. Ocalałe wypalone budynki „Gęsiówki” zostały rozebrane po roku 1960. Obecna zabudowa pochodzi z lat powojennych; zaprojektowane przez Bohdana Lacherta budynki nr 2,4 i 3/5, zbudowane w latach 1949-50, są jednymi z pierwszych powstałych na Muranowie. Po wojnie w ciąg ulicy Anielewicza włączono dawną uliczkę bez nazwy, wiodącą od ul. Okopowej do cmentarza ewangelicko-augsburskiego. Obecna nazwa ulicy została nadana 31 grudnia 1955. Wikipedia |