W bliskim sąsiedztwie Wzgórza Św. Wojciecha w XIII wieku benedyktyni z Mogilna zbudowali kościół pod wezwaniem praskiego biskupa. Zakonnicy opiekowali się świątynią do roku 1500, wtedy bowiem rozwiązano filię klasztorną, a pieczę nad kościołem objęli włocławscy biskupi.
W 1537 roku kościół został zniszczony przez pożar. Dzięki staraniom biskupa Karnkowskiego świątynia została odbudowana, nastąpiło to jednak dopiero w 1575 roku.
Na początku XVIII w. kościół oddano księżom misjonarzom, których posługę przerwało rozwiązanie zgromadzenia przez władze pruskie w 1818 roku. Świątynię przekazano wtedy księżom diecezjalnym.
Wnętrza kościoła zaskakują bogactwem sakralnego wystroju. Ścianę prezbiterium zdobi gotycki tryptyk z 1500 roku. Warto również zwrócić uwagę na barokowy ołtarz główny z obrazem św. Wojciecha, ołtarze barokowe i rokokowe (XVII i XVIII w.), organy (1771 r.), figurę biskupa (XVII w.) oraz cenne epitafium braci Feliksa i Piotra Wojanowskich z 1587 r.

Źródło -