Zespół pałacowy złożony z dworu, zabudowań gospodarczych i parku. Renesansowy dwór z 1599 r. został rozbudowany ok. poł. XIX w. i remontowany później. Jeszcze w latach 70. XX w. był użytkowany przez PGR, potem opuszczony popadł w całkowitą ruinę. Był to bud. Dwuskrzydłowy, dwukondygnacyjny, z kwadratową wieżą na zakończeniu głównego korpusu. Wieżę wieńczył taras z pylonami. Na drugim końcu i w elewacjach podłużnych były ryzality zwieńczone renesansowymi i manierystycznymi szczytami o dekoracyjnym wykroju i zdobnictwie. Zachowały się fragmenty murów nośnych i część otworów okiennych oraz portali w kamiennych obramowaniach pod trójkątnymi lub płaskimi naczółkami. Uszkodzony portal.
Obok pałacu stoją rozległe, opuszczone i częściowo zrujnowane zabudowania gospodarcze z oficyną, budynkiem mieszkalnym i oborą. Wokół pałacu ciągnie się park krajobrazowy o nieczytelnym układzie.

„Słownik geografii turystycznej Sudetów” t.2 „Pogórze Izerskie” pod redakcją Marka Staffy. Wrocław 1999