Ruina okazałego klasycystycznego pałacu z końca XVIII wieku wzniesionego dla Ernsta Wolfganga von Rothkirch und Trach. Murowany, prostokątny z bocznymi skrzydłami, trzytraktowy, dwukondygnacyjny z kolumnowym portykiem na osi z niewielkim tarasem i wysokimi schodami oraz z wzorowanym na starożytnej Grecji tympanonem . Typowymi elementami klasycystycznymi pałacu są wysokie okna (południowa fasada frontowa liczyła aż 11 osi okiennych), które dopełnione zostały atrapami, w celu zachowania harmonii budowli. Z inicjatywy Wolfganga w okresie budowy pałacu założono też ogród
ozdobny z tzw. dziką promenadą, powiększony na początku następnego stulecia o park krajobrazowy.
Najcenniejszym i robiącym największe wrażenie jest zachowany do dzisiaj portyk kolumnowy, wsparty na 6 kolumnach jońskich. Dopełnieniem portyku był taras i wysokie schody, które niestety zostały już dawno rozkradzione.
Wewnątrz budynku (w całym prawym skrzydle) znajdowała się ogromna, dwukondygnacyjna sala balowa. Jej ściany posiadały liczne wnęki, w których usytuowane były najprawdopodobniej figurki oraz inne ozdobne bibeloty.
Przed pałacem znajdował się parter ogrodowy na środku, którego usytuowana była okrągła fontanna. W późniejszym okresie parter ogrodowy zaadoptowano na polanę.
Od wieku XIX kiedy to kolejny właściciel Erwin von Rothkirch und Trach postanowił założyć gospodarkę stawową i zbudować wodny młyn, sytuacja majątku a także pobliskiego kościoła uległa pogorszeniu z powodu podniesienia się poziomu wody gruntowej.
Założenie ogrodowo - parkowe przetrwało do naszych czasów w bardzo złym stanie. W 1945r. Pałac zniszczył pożar wzniecony podobno przez uciekającego przed Rosjanami właściciela. Po wojnie rozkradany i niezabezpieczony pałac pozostaje w zaawansowanej ruinie. Nie zachowało się prawie nic z zabudowy mieszkalno - gospodarczej dwóch istniejących niegdyś folwarków.

Źródło: