starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Ten głośnik przypomina mi młodzieńcze lata, transmisję z Wyścigu Pokoju!
2016-09-22 22:38:30 (9 lat temu)
do trz (tedesse): Mnie się bardziej kojarzy ze Śląskim Wesołym Miasteczkiem ;)
2016-09-24 11:34:02 (9 lat temu)
† ML
+1 głosów:1
W czasach zrobienia tego zdjęcia takie głośniki służyły do nadawania kujawiaków, polek, walczyków i innych muzycznych szlagierów w czasie niedzielnych zabaw ludowych. Innym takim miejscem był Rynek Starego Miasta. :)
2016-09-24 15:02:46 (9 lat temu)
1 maja takie głośniki nadawały transmisję z pochodów.
2016-09-24 17:00:56 (9 lat temu)
do † Andrzej Mastalerz: Tak było chyba w całej Polsce
2016-09-24 19:46:33 (9 lat temu)
Leszek Ziebeker
Na stronie od 2015 grudzień
10 lat 4 miesiące 26 dni
Dodane: 16 sierpnia 2016, godz. 20:04:19
Źródło: Zbiory prywatne
Autor: Gertruda Ziebeker ... więcej (3)
Rozmiar: 1500px x 1133px
Licencja: Free Art License
8 pobrań
1771 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Leszek Ziebeker
Obiekty widoczne na zdjęciu
fontanny
Dawniej: Wojewódzkie Centrum Stomatologii, Łaźnia Publiczna, Firma Schicht-Lever S.A, Komenda Powiatowa Policji, Muzeum Komunikacji, CRZZ

BUDOWA:

1868.

Budynek wzniesiony z przeznaczeniem na łaźnię publiczną Michała I. Żdanowicza.

W późniejszym czasie mieściły się w nim biura fabryki Schichta (przekształconej w Schicht-Lever S.A.) - produkująca w zakładach na Szwedzkiej m.in. sławny proszek do prania "Radion".



NADBUDOWANY:

o trzy kondygnacje w latach 1926-28.

Od 1931 w budynku mieściło się Muzeum Kolejowe, przekształcone w 1938 w Muzeum Komunikacji.



OBECNIE:

w budynku mieści się Mazowieckie Centrum Stomatologii.


Fontanna Mariensztacka
więcej zdjęć (30)
Architekci: Jerzy Januszkiewicz, Jan Sokołowski, Zofia Czarnocka - Kowalska
Zbudowano: 1948
ul. Nowy Zjazd
więcej zdjęć (313)
ul. Mariensztat
więcej zdjęć (327)
"Stary" Mariensztat to pierwsze prywatne miasteczko założone na terenie Warszawy w XVIII wieku (nazwa pochodzi od imienia właścicielki, Marii), a jego obecny charakter to pierwsze powojenne osiedle mieszkaniowe, zaprojektowane przez Zygmunta Stępińskiego oraz Józefa Sigalina. Jego zabudowa w niewielkim tylko stopniu przypomina ten przedwojenny. Niskie kamieniczki nawiązujące do architektury XVIII wieku w rzeczywistości są blokami o niewielkich mieszkaniach. Niektóre bloki budowano bijąc rekordy szybkości, zaledwie w kilka dni, co odbiło się na nienajlepszej jakości murów. Osiedle oddano do użytku 22 lipca 1949 roku, wraz z trasą W-Z.