Planetarium Śląskie – największe i najstarsze[1] planetarium i obserwatorium astronomiczne w Polsce. Zostało założone 4 grudnia 1955 roku w Wojewódzkim Parku Kultury i Wypoczynku położonym pomiędzy Chorzowem a Katowicami.

Budowę Planetarium Śląskiego im. Mikołaja Kopernika rozpoczęto z okazji Roku Kopernikowskiego jeszcze w 1953 roku. Zbudowano je na najwyższym wzniesieniu parku tzw. Górze Parkowej.

„Sercem” Planetarium Śląskiego jest potężny projektor, noszący również nazwę „planetarium” lub nazywany inaczej „UPP” (ang. Universal Projection Planetarium). Projektor został wyprodukowany przez zakłady Zeissa w Jenie. Waży on ponad 2 tony, natomiast wysokość przy pionowym ustawieniu wynosi 5 m. Odtwarza on wygląd nieba z dowolnego miejsca na Ziemi o dowolnej porze, naśladując rzeczywisty firmament. Ekranem projekcji jest największa w kraju kopuła o średnicy 23 metrów. Widownia może pomieścić 400 osób.

W zespole budynków Planetarium Śląskiego znajduje się także obserwatorium astronomiczne (z największym w Polsce 30 centymetrowym refraktorem), kilkumetrowy zegar słoneczny, stacja klimatologiczna i stacja sejsmologiczna.



Wikipedia

Legendia Śląskie Wesołe Miasteczko (krócej: Legendia; w latach 1959-2016: Śląskie Wesołe Miasteczko) – najstarszy lunapark w Polsce, otwarty w 1959 roku pod nazwą Śląskie Wesołe Miasteczko. Mieści się na terenie Parku Śląskiego (dawny WPKiW) w Chorzowie przy granicy z Katowicami. Ma powierzchnię około 26 ha. Od sezonu 2017 park nosi nazwę Legendia.



W roku 1956 rozpoczęła się budowa Śląskiego Wesołego Miasteczka. Pierwsi goście odwiedzili park w 1959 roku.

W roku 1985 zainstalowano na terenie parku diabelski młyn Gwiazda Duża (obecnie Legendia Flower).

W roku 2013 zakupiono 26 urządzeń z duńskiego wesołego miasteczka Sommerland Syd.

W roku 2015 inwestorem parku została grupa Tatry Mountain Resorts posiadająca między innymi park wodny Tatralandia. Inwestor ma zainwestować 117 milionów zł.

W roku 2016 park ogłosił budowę nowej stalowej kolejki górskiej Lech Coaster o wysokości 40 metrów. Otwarcie planowane jest na rok 2017.

W 2017 roku, w związku z gruntowną renowacją atrakcji i zmianą wystroju, park zmienił nazwę na Legendia Śląskie Wesołe Miasteczko.

1 lipca 2017 roku w parku otwarto wówczas najwyższą, najszybszą i najdłuższą kolejkę górską w Polsce – Lech coaster.

W 2018 roku uruchomiono Bazyliszka – interaktywną atrakcję typu dark ride o powierzchni 1000 m2. Atrakcja zdobyła nagrodę European Star Award dla najlepszej nowej europejskiej atrakcji w roku 2018, dwie nagrody Park World Excellence Awards Europe dla najlepszej rodzinnej atrakcji roku oraz dla najlepszego zastosowania nowych technologii do budowy urządzeń rozrywkowych, a także nagrodę Thea Award przyznawaną przez stowarzyszenie Themed Entertainment Association.



W Śląskim Wesołym Miasteczku na sezon 2017 znajduje się ok. 40 obiektów, zarówno dla dorosłych, jak i dla dzieci. W ofercie znajdują się 4 kolejki górskie: mniejsze Scary Toys Factory (do roku 2017 Himalaya) i Dream Hunters Society (do roku 2017 Cyklon) oraz większe – Tornado i Lech, a także jedna atrakcja wodna: Diamond River i koło widokowe o wysokości 40 metrów Legendia Flower (do roku 2017 Gwiazda Duża). W roku 2008 zbudowana została wieża Silesia Tower o wysokości ok. 50 m, wyposażona w karuzelę oraz urządzenie do swobodnego spadku. Wieża ta była pierwszą konstrukcją tego typu w Polsce, jednak w 2009 roku Urząd Dozoru Technicznego nie dopuścił jej do dalszego użytkowania.

wikipedia (fantom)



strona obiektu:

Był to bardzo interesujący obiekt. Jego uroczyste otwarcie nastąpiło w czerwcu 1968 r. na rozpoczęcie Ogólnopolskiej Wystawy Kwiatów i Ogrodów, a dokonywali go I sekretarz PZPR Edward Gierek i gen. Jerzy Ziętek. Był to element socjalistycznej propagandy sukcesu.

Średnica wieży wynosiła 11 m, a wysokość 54 m. Powierzchnia szklarni wynosiła ok. 1000 metrów kwadratowych, ściany pokryte były przezroczystymi płytkami z tworzywa sztucznego, zapewniającymi dopływ światła do wewnątrz. Rośliny umieszczane były na 285 podwieszanych półkach, z której każda w ciągu doby przemieszczała się pionowo – wszystko to miało na celu jednolite naświetlenie i ogrzanie roślin, które dodatkowo były nawożone. Całością kierowała jednostka sterująca wielkości szafy. Wnętrze było klimatyzowane, a zimą dogrzewane. Przy szklarni wieżowej był budynek, w którym znajdowało się laboratorium i zaplecze gospodarcze. Uprawy w szklarni dawały bardzo dobre rezultaty, plony były wysokie. Sadzonki zaopatrywały Park (w którym było wtedy mniej drzew niż obecnie, były też mniej bujne), resztę przeznaczano na potrzeby regionu.

Wieża nie istniała jednak długo, zaledwie 15 lat. Jej koniec nastąpił w 1983 roku. Powodem była niska jakość poliestrowych płytek powłoki, które ściemniały pod wpływem zanieczyszczenia śląskiego powietrza. Po 15 latach królowania nad Wojewódzkim Parkiem Kultury i Wypoczynku szklarnia wieżowa została rozebrana.