Projekt „Kociego Zamku” wykonał Szczęsny Zaremba w roku 1893. Inwestorem był prawdopodobnie Karol Kotwicz Smolik, powstaniec styczniowy, dyrektor Urzędu Stajenniczego. Choć w innym źródle - wydanym w 1989 roku (III wydanie s. 130) „Fiakrze po Tarnowie” napisano:
„U wylotu ulicy Różanej (dziś Batorego) do Nowego Światu i na początku ulicy Żabnieńskiej (przedłużenie Różanej) mieściły się obok siebie trzy nader interesujące budowle: Koci Zamek, będący willą galicyjskiego hrabiego Zborowskiego, który ponoć zbudował ją dla ukochanej córki i wyniósł się z niej po jej śmierci ….”

Realizacja projektu nie mogła zostać dokończona, z powodu braku środków na dalszą budowę. Kotwicz Smolik utracił stanowisko i pomysłu tarnowskiego architekta nigdy nie dokończono. Mimo to powstały dom od samego początku budził zainteresowanie swoim „romantycznym” wyglądem, sprawiając wrażenie wyjętego wprost ze starej baśni. Również bajkowym konotacjom budynek zawdzięcza prawdopodobnie swoją nazwę: „Koci Zamek”. Cały wiek dom przetrwał w niezmienionym, niedokończonym w stosunku do zamierzeń projektanta kształcie. Z czasem, nie remontowany, zaczął ulegać destrukcji.
Na początku XXI w. jego właścicielem stał się tarnowski przedsiębiorca i kolekcjoner sztuki, Zbigniew Zarywski, który w wywiadzie dla „Gazety Krakowskiej” obiecywał, że zamek będzie spełniał zarówno funkcje mieszkalne, jak i publiczne: „W zamku mieścić się będzie muzeum, biblioteka oraz czytelnia naukowa, z której korzystać będą mogli studenci i pracownicy nauki. Zbiory to starodruki, malarstwo europejskie, grafika od XVI do XIX wieku oraz ekslibrysy, obecnie największa prywatna kolekcja w Polsce”.