HISTORIA
W XVI w. tereny dzisiejszych Zaręb porastała Puszcza Kurpiowska, zwana Zagajnicą. Dopiero w 1. połowie XVII w., po wykarczowaniu obszarów leśnych, zaczęły tu powstawać niewielkie osady. Tak było w przypadku Zaręb, które w XVII i XVIII w. znajdowały się w posiadaniu rodziny Zielinskich. W archiwaliach zachowała się wzmianka, że 3 stycznia 1685 r. starosta ciechanowski Jan Zielinski zapisał „na utrzymanie proboszcza 100 florenów zamiast dziesięciny”. Można to potraktować jako zamysł postawienia w tym właśnie roku kościoła, ukończonego zapewne w roku następnym, przy którym wówczas erygowano parafię pw. św. Wawrzyńca.
W 1705 r. w czasie wojny północnej kościół został spalony przez Szwedów. Około 1730 r. wzniesiono kolejną świątynię, która przetrwała tylko nieco dłużej od swojej poprzedniczki. Dopiero w latach 1775-1776 z fundacji chorążego zawkrzeńskiego Antoniego Zielińskiego został zbudowany zachowany do dzisiaj kościół drewniany.

ARCHITEKTURA
Kościół w Zarębach jest budowlą orientowaną (prezbiterium zwrócone na wschód), o konstrukcji zrębowej (ściany składają się z poziomych bali drewnianych, łączonych w narożnikach), z zewnątrz ozdobnie oszalowaną. Elementem. który go odróżnia od większości kościołów mazowieckich jest przybudowany do korpusu nawowego od zachodu szeroki ryzalit (wysunięcie w elewacji budynku pewnej partii ściany), mieszczący w dolnej części kruchtę główną, a w górnej chór muzyczny.
Korpus nawowy został zbudowany na planie prostokąta. do którego od wschodu przylega węższe prezbiterium, zamknięte ścianą prostą. Przy nim od północy znajduje się składzik, od południa zakrystia. Do korpusu nawowego od południa dobudowana jest kruchta boczna (obecnie kaplica).
Nad korpusem nawowym znajduje się oddzielny dach dwuspadowy, nad końcem prezbiterium przechodzący w trójspadowy. Zakrystię i składzik osłaniają daszki dwupołaciowe, natomiast kruchtę boczną - daszek trójspadowy. Wszystkie pokryte są blachą. Nad końcową częścią nawy góruje ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę.

ZABYTKI WE WNĘTRZU
Trójnawowe, otynkowane wnętrze rozdzielone na nawy dwiema parami slupów - również otynkowanych - połączonych górą odcinkowymi arkadami. a całość przykrywa wspólny dla wszystkich części strop piaski.
- Nowy ołtarz główny z barokowymi figurami z XVIII w. (jedną z nich jest św. Mikołaj) oraz z umieszczonym w jego polu środkowym obrazem „Matka Boża Częstochowska".
- Chór muzyczny umieszczony w górnej części ryzalitu, wsparty na dwóch slupach. Na nim znajdują się wykonane w warsztacie Władysława Kamińskiego z Warszawy ok. 1930 r. organy. które umieszczono w prospekcie organowym z 2. pol. XIX w.

W OTOCZENIU KOŚCIOŁA I W POBLIŻU
- Dwukondygnacyjna drewniana dzwonnica z 2 poł. XVIII w., wzniesiona na planie kwadratu o boku 5,10 m, której konstrukcję stanowią drewniane słupy, wzmocnione ryglami i zastrzałami. Obie kondygnacje rozdzielone są blaszanym daszkiem okapowym. Dolna jest szersza, natomiast w górnej wycięte są w szalunku otwory głosowe (po jednym z każdej strony). Nad dzwonnicą znajduje się dach namiotowy, zwieńczony sterczyną z żelaznym krzyżem.
- Drewniana plebania z ok. 1930 r.

[tekst z tablicy informacyjnej przy kościele]