HISTORIA
Parafia pw. św. Zygmunta została erygowana prawdopodobnie w 2. poł. XIV w., wówczas powstał pierwszy kościół w Kraszewie, pw. Świętej Trójcy i św. Wawrzyńca, i był zapewne budowlą drewnianą.
W 2. poł. XVI w. rozpoczęto stawianie murowanej świątyni - wzniesiono jedynie kaplicę św. Anny, zakrystię i skarbiec, Prawdopodobnie śmierć fundatora nie pozwoliła na dokończenie prac budowlanych. Do zachowanych do dziś fragmentów - stanowiących północną murowaną ścianę - dostawiono pod koniec XVI w. trzy ściany drewniane.
Obiekt ten przestał istnieć ok. poł. XVIII w. i został zastąpiony kolejną budowlą drewnianą. Wzniósł ją przed rokiem 1775 sędzia ziemski ciechanowski Mikołaj Modzelewski - i w tej formie kościół zachował się do dzisiaj. Ostatni gruntowny remont świątyni przeprowadzono w 1973 r., wówczas wymieniono m.in. podwaliny, sufit i więźbę dachową, a dach pokryto blachą.

ARCHITEKTURA
Północna cześć świątyni jest murowana i powstała znacznie wcześniej niż pozostała cześć kościoła. Nawiązaniem do architektury murowanej są także pozorne boniowania, które osłaniają naroża nowszej części drewnianej.
Pozostałe części kościoła nie pozostawiają już wątpliwości. że mamy do czynienia z jednym z najciekawszych na terenie północnego Mazowsza drewnianych obiektów sakralnych, Niższe od nawy prezbiterium przykryte oddzielnym dachem naczółkowym może się kojarzyć z charakterystycznym dla tej części regionu budownictwem mieszkalnym. Jednak wyższa i szersza cześć nawowa - szczególnie wieńcząca ją wydatna, ośmioboczna wieżyczka na sygnaturkę - przekonuje nas, że to bez wątpienia obiekt sakralny.
Kruchta główna, usytuowana od zachodu, prowadzi do części drewnianej kościoła. Długość nawy jest krótsza od jej szerokości (7,90 x 8,90 m), natomiast znacznie dłuższe jest prezbiterium (11.10 × 7,20 m), zamknięte ścianą prostą. Do nawy od zachodu dostawiono nowszą kruchtę boczną, a od północy - murowaną kaplicę. Północną ścianę prezbiterium stanowi bok murowanej zakrystii.
Jednonawowe wnętrze przykrywa wspólny dla nawy i prezbiterium strop płaski (tzw. nadsiębitka – deski nabijane są od góry na belki stropowe), natomiast w części murowanej kościoła znajdują się sklepienia kolebkowe.

ZABYTKI WE WNĘTRZU
- Dwa barokowe ołtarze: główny z 1720 r. i boczny z ok. 1700 r.
- Barokowo-ludowa ambona, wyrzeźbiona z pnia drzewa lipowego w 1726 r.
- Rzeźbione tabernakulum z 1726 r., umieszczone w ołtarzu znajdującym się w murowanej kaplicy (wcześniej znajdowało się w ołtarzu głównym).
- Rzeźbiony nagrobek Jana Franciszka Kucharskiego (z 1677 r.).

W OTOCZENIU KOŚCIOŁA I W POBLIŻU
- Tworząca wraz z kościołem interesujący zespół - drewniana dzwonnica z przełomu XVII i XVIII w. To jeden z nielicznych tego typu obiektów na Mazowszu, który został wzniesiony na planie prostokąta (5 ›‹ 3 m). Została zbudowana w konstrukcji słupowej, z dachem czterospadowym, krytym - co również jest coraz rzadszym przypadkiem - gontem.
- Nagrobek w kształcie obelisku „Grób Familijny Hrabiow Kicińskich” - Brunona Kicińskiego (1797- I844) dziennikarza, wydawcy, poety i tłumacza oraz jego córki Haliny (zm. w 1853 r.).

WAŻNIEJSZE DATY HISTORYCZNE
2. poł. XIV w. - Powstanie parafii pw. św. Zygmunta w Kraszewie.
1435 r. - Pierwsza wzmianka o drewnianym kościele w Kraszewie pw. Świętej Trójcy i św. Wawrzyńca.
2. poł. XVI w. - Rozpoczęcie budowy kościoła murowanego.
Około poł. XVIII w. - Do części murowanej kościoła dobudowano drewnianą nawę i prezbiterium.
1973 r. - Gruntowny remont kościoła.

[tekst z tablicy informacyjnej przy kościele]