Jest ona drugim co do wielkości (52,7 km) dopływem Nysy Kłodzkiej. Źródła Białej znajdują się w Górach Bialskich na wysokości ok. 1090 m n.p.m., a ujście do Nysy Kłodzkiej w miejscowości Pilcz (obecnie w granicach Krosnowic) na wysokości 236 m n.p.m.. Powierzchnia jej zlewni wynosi 317 km2, z czego aż 46% zajmują lasy, występujące głównie w wyższych partiach. Wodowskaz w Lądku zamyka zlewnię o powierzchni 166 km2, a przepływ w rzece wynosi tu średnio 3,2 m/sek. Jako typowo górska rzeka, ma ona swe kaprysy. Pierwsza większa powódź została zanotowana w lipcu 1310 r., potem zdarzały się one wielokrotnie, co powodowało konieczność budowy w 1565 r. mostu kamiennego. Dotychczas największymi powodziami były chyba te z 21 VI 1598r.,kiedy to na całej Ziemi Kłodzkiej zginęło 25 osób, oraz z 20 VI 1883 r. Podczas tej ostatniej, która nastąpiła po nieprzerwanych, tygodniowych obfitych opadach, zostało zniszczonych w Lądku wiele zabudowań, ówczesny not przy ul. Paderewskiego oraz "Czarny most". Ta nie istniejąca już kładka przez rzekę położona prawie naprzeciw budynku Banku Spółdzielczego, postała porwana przez prąd wody i dopiero pękła na dwie części rozbijając się o most św. Jana. W powodzi tej zginął jeden mieszkaniec zdroju. Ostatnie duże powodzie miały miejsce w Lądku 21-24 VIII 1938 r. oraz -jeszcze groźniejsza - tydzień później. Nie uczyniły one szkód w mieście, ale już w Radochowie zniszczyły kilka domów. Woda przelała się wówczas przez tamę w Stroniu Śl. Największą jednak powodzią w czasach historycznych była powódź w lipcu 1997 r.

Żródło :