Inowrocławskie Zakłady Chemiczne w Mątwach

„Soda Mątwy” (Inowrocław) jest najstarszym z zakładów, które tworzą Grupę Chemiczną Ciech. Budowę fabryki sody rozpoczęto w 1879 roku, zgodnie z projektem niemieckiego bankiera, Roberta Suermondta. Została zlokalizowana wsi Mątwy, w tej części Kujaw, nad Notecią, ze względu dostępność naturalnych surowców: kamienia wapiennego, solanki oraz wody[4]. Inauguracja działalności Chemische Fabrik Montwy, Robert Suermondt & Co. odbyła się w 1882 roku[2][4].

Początkowo sodę wytwarzano nieekonomiczną metodą szarżową Honigmanna. W 1907 roku fabrykę przejął belgijski koncern Solvaya, do którego należały też zakłady sodowe w Borku Fałęckim (zob. Kalendarium historii Krakowa) i wprowadzono bardziej ekonomiczną metodę Ernsta Solvaya. W latach 1921–1939 fabryka wchodziła w skład oddziału „Zakłady Solvay w Polsce”[2][4].

Fabryka nie została zniszczona w czasie II wojny światowej, więc produkcję wznowiono już w maju 1945 roku[4]. W kolejnych latach zakład był unowocześniany i rozbudowywany. Początkowo jego dyrektorem był Ernest Pischinger, kierownik Katedry Chemii Technicznej na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym UMK w Toruniu (wcześniej – pracownik zakładów w Borku Fałęckim, później – rektor Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Bydgoszczy)[5].

W latach 1975–1979 wybudowano nowoczesną Wytwórnię Sody Ciężkiej „Mątwy II”, w której jest produkowany węglan sodu o gęstości usypowej rzędu 900–1000 kg/m³ (soda ciężka). Zastosowano prototypową technologię utylizacji szlamów podestylacyjnych, które są wykorzystywane do produkcji kredy nawozowej[4][6].

Zakłady uzyskały w 1996 roku Certyfikat ISO 9001, a w 1999 roku Certyfikat ISO 14001. W 2005 roku Inowrocławskie Zakłady Chemiczne Soda Mątwy S.A. zostały wpisane do Złotej Księgi Przedsiębiorstw Fair Play 2005[6].

W końcu 2008 roku poziom rocznej produkcji sody osiągnął 600 tys. ton.

źródło: wikipedia