Świątynia została wzniesiona w latach 1772-1780. Następnie została spalona w 1819 roku. Po pożarze Ignacy Potocki, dzięki funduszom zostawionym przez księdza Józefa Bryndzyńskiego, rozpoczął budowę nowego murowanego kościoła, która w 1821 roku została zakończona przez Ignacego Zamoyskiego. Wkrótce okazało się że kościół jest za mały. Dlatego też, dzięki staraniom księdza Józefa Okińskiego budowla została w 1881 roku znacznie rozbudowana według projektu Leandra Marconiego. W 1939 roku świątynia została konsekrowana przez biskupa pomocniczego siedleckiego Czesława Sokołowskiego[3]. W dniu 21 września 2014 roku biskup siedlecki Kazimierz Gurda konsekrował w kościele ołtarz główny[4].

Kościół reprezentuje styl neogotycki. W świątyni jest umieszczony obraz Najświętszej Matki Bolesnej Nieustającej Pomocy namalowany w Rzymie i ofiarowany w 1901 roku przez hrabinę Celinę Zamoyską. Ołtarz trzeci jest zamknięty piękną kratą żelazną ofiarowaną przez hrabiego Stanisława Zamoyskiego w 1901 roku. W kościele można zobaczyć także tablice pośmiertne hrabiego Stanisława Kostki Zamoyskiego i hrabiny Róży z Potockich Zamoyskich, liczące ponad 100 lat.
źródło:wikipedia