Nieistniejący pałac, zbudowany przez Stefana Chłapowskiego około 1868 r.
Dobra bonikowskie należały od stuleci do każdorazowego kościańskiego Starosty Grodzkiego. Ostatnim kościańskim Starostą Grodzkim był Józef z Chłapowa - Chłapowski, kawaler Orła Białego i św. Stanisława, syn Stanisława - kasztelana międzyrzeckiego. Otrzymał on od króla Stanisława Augusta Poniatowskiego starostwo jako lenno dziedziczne. Po 3 rozbiorze Polski król pruski prawa tego nie uznał. Majątek otrzymał jego szambelan, baron von Schilden. Miasto i dobra zostały rozdzielone, a pałac zamieniony na koszary. Wstawienie się żony szwedzkiego kanclerza wielkiego - Róży z Chłapowskich, hrabiny Engerstroemowej, sprawiło że król Fryderyk Wilhelm II zwrócił dobra staroście za cenę 40 tys. talarów pruskich. Od tamtego czasu majątek znajdował się w rękach Chłapowskich, kolejno: Józefa, Jana Anzelma, Stefana, Edwarda, Marii z hr. Pomińskich - Chłapowskiej i Alfreda - ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej we Francji. Majątek liczył wówczas 2500ha, a jego specjalnością była hodowla oryginalnych zbóż i nasion.
W 1945 r. Rosjanie spalili pałac, a dobra stały się własnością Skarbu Państwa Polskiego.

Źródło