Od XI w. istniał tu gród kasztelański a lokacja miasta nastąpiła w 1251 r. dzięki księciu legnickiemu Bolesławowi Rogatce. Miasto dla swej obrony potrzebowało murów, które powstały z kamienia w 1316 r., wzmocnione w 1344 r. oraz rozbudowane w latach 1479-1480 w podwójny pierścień na planie prostokątnym i półcylindrycznym.
Wewnętrzne pasmo murów posiadało baszty kwadratowe, zewnętrzne - baszty półokrągłe. Do miasta wjeżdżało się przez jedną z trzech bram miejskich - Dolną (od zachodu - u wylotu obecnej ul. B. Prusa), Górną ( od wschodu - u wylotu obecnej ul. Sierpnia 80) lub Mikołajską (od strony południowej), która znajdowała się u wylotu obecnej ul. Kutuzowa.
W r. 1813 wojska francuskie przystąpiły do rozbiórki obwarowań miejskich, którą kontynuowano w l. 1823-1850. W ich miejscu powstał pas plant i trasa spacerowa.
Obecnie częściowo zachowany jest podwójny pierścień murów zwłaszcza przy ulicach A. Mickiewicza, B. Kubika czy al. Partyzantów. Dotrwała do naszych czasów równiez Baszta Piastowska, w której mieści się Bolesławieckie Towarzystwo Fotograficzne. Istniejace elementy fortyfikacji zabezpieczono i konserwowano m.in. w latach 1960-1961.
Plan Bolesławca z l. 60 tych XX w. z zaznaczoną linią murów miejskich i bramami - 1- Dolną, 2- Górną, 3- Mikołajską.
Tekst i plan na podstawie :
1. "Mury obronne miast Dolnego Śląska" wyd.- Zarząd Okregu PTTK- Komisja Opieki nad Zabytkami, Wrocław 1966, autor opracowania - M. Przyłęcki
