Nowa Brama Lubelska powstała w wyniku modernizacji twierdzy w latach 1821-22. Wystawiono ją w kurtynie pomiędzy bastionami nr V i VI. Zasadniczą bramę stanowi wyższa i cofnięta od południa część zachowanego kompleksu, odznaczająca się starannym opracowaniem architektonicznym z monumentalną fasadą ceglano-kamienną. Surowe ciosy tworzą obramienie łuku wysokiego otworu bramnego i doryckie belkowanie z tryglifami wieńczące fasadę. Północna fasada bramy jest bardziej okazała, gdyż stanowiła wizytówkę miasta. W przyłuczach arkady bramnej znajdują się rzeźbione gałązki dębu symbolizujące dzielność wojenną. Wnętrza przejazdu i pomieszczeń sąsiednich kryte są potężnymi sklepieniami kolebkowymi. Na początku lat osiemdziesiątych zrekonstruowano most nad fosą łączący bramę z ziemnym szańcem.