Miasto otrzymało pierwsze przywileje przed r. 1288, potwierdzone w prawie miejskim nadanym w r. 1333. Bezpieczeństwo mieszkańców Chojnowa w średniowieczu zapewniały mury obronne wzniesione w pierwszej połowie XIV w., a wzmiankowane w 1357 r.
Tworzywa bazaltowego do budowy murów dostarczyły istniejące w tym czasie kamieniołomy w południowo-wschodniej części miasta. Linia pojedynczego pierścienia wzmocniona była basztami i chroniono głęboką fosą, wypełnioną wodą. Dostęp do miasta strzegły dwie bramy: Górna - Bolesławiecka, Dolna - Legnicka. Ponadto istniały dwie furty pełniące funkcje gospodarcze : Południowa- Łaziebna, zamurowana w r. 1650 i Północna. Zamek wkomponowany w linię obronną murów, bronił miasto w południowo-zachodnim narożniku.
Fortyfikacje Chojnowa poddano w XV w. remontowi, wzmacniając ich obronność przez dobudowanie cylindrycznych występów, umożliwiających obronę flankową. Pomimo to mury obronne nie stanowiły dostatecznej przeszkody dla regularnych wojsk oblegających miasto. Brak odpowiednich funduszy na ich rozbudowę i modernizację spowodował, że już w XVI w. pełniły one jedynie rolę zabezpieczającą miasto przed włóczęgami i rabusiami. Uzbrojenie miasta w tym czasie stanowiły 74 hakownice, 5 arkebuzów i 4 żelazne cepy bojowe.
Fortyfikacje, które od XVII w. straciły ostateczną swą wartość obronną, uległy rozbiórce w XVIII i XIX w. Po pożarze miasta w 1767 roku pruska komora królewska wydała pozwolenie pogorzelców na rozbiórkę murów do wysokości 4 metrów nad ziemią. W 1768 roku dokonano rozbiórki Bramy Legnickiej, a w XIX w. podobny los spotkał Bramę Bolesławiecką. Zasypaniu uległy również fosy okalające miasto. Do dnia dzisiejszego zachowały się jedynie bardzo nieliczne odcinki dawnego pierścienia murów. W północno- zachodnim narożniku starego miasta możemy oglądać ich najokazalszy fragment, który zachował się w połowie swej pierwotnej wysokości.
Wśród ocalałych fragmentów zachowała się Baszta Tkaczy (niem. Weberturm), zbudowana jako część pierścienia murów miejskich około 1400 roku. Wzniesiona w stylu gotyckim, z czerwonej cegły, na planie kwadratu. Renesansową attykę na wysokości 15 m otrzymała w XVI w. Ze względu na utratę znaczenia obronnego zamieniona w XVII w. na więzienie miejskie. Baszta, remontowana kilkakrotnie w XVIII i XIX w., została gruntownie odnowiona w 1905 r., kiedy to otwarto w niej muzeum. Po raz ostatni remontowana w 1967 roku. Obecnie używana przez drużyny harcerskie.
Plan miasta z lat 60-tych XX w., na którym zaznaczono przebieg murów obronnych z bramami - Górną- Bolesławiecką (1) i Dolną- Legnicką (2), furtami Południową- Łaziebną (3), zamurowaną w 1650r. i Północną (4). Na planie zaznaczono też miejsce, gdzie stał zamek (5).
foto
foto
Żródła : 1. "Mury obronne miast Dolnego Śląska"- wyd. Zarząd Okręgu PTTK - Komisja Opieki nad Zabytkami, opracowanie i plan - M. Przyłęcki
