Plebania powstała z inicjatywy proboszcza Aleksandra Olszewskiego w miejscu poprzedniej, którą rozebrano ze względy na zły stan techniczny. Budynek jest najstarszym z przykościelnych obiektów i ma duże znacznie dla historii miasta. Jest także doskonale zachowanym przykładem architektury, która przez stulecia tworzyła krajobraz Mazowsza.

Wygląd plebanii praktycznie nie zmienił się od czasu powstania. Świadectwem historycznej techniki budowlanej są tynki kładzione na trzcinie oraz gliniana polepa na strychu. Charakterystyczne jest bogate zdobnictwo, które wyróżniało budynek spośród innych zabudowań Osiecka. Dekoracje są przykładem połączenia wpływów rodzimych, rosyjskich oraz wzorców wykorzystywanych w budownictwie letniskowym i uzdrowiskowym.

Budynek plebanii w 2013 r. został wpisany do rejestru zabytków.