Istniejący do dziś niewielki klasycystyczny pałac wzniesiono przypuszczalnie około połowy XIX w. Budynek murowany z cegły, potynkowany, założony na planie prostokąta zbliżonego do kwadratu, podpiwniczony, dwukondygnacyjny, nakryty dachem czterospadowym. Fasada sześcioosiowa, z głównym wejściem umieszczonym w centralnym, murowanym ganku, zwieńczonym balkonem. W jednej z elewacji bocznych piętrowa dobudówka, mieszcząca klatkę schodową, w drugiej elewacji bocznej murowany ganek z balkonem i drugim kolejnym wejściem do budynku. Elewacje pałacu ozdabiało boniowanie, gzymsy między piętrami oraz wieńczący, proste obramowania otworów okiennych, płyciny podokienne, prostokątne nadokienniki. Centralna część fasady na wysokości drugiej kondygnacji dzielona była pilastrami podtrzymującymi belkowanie. Obecnie elewacje budynku są w znacznym stopniu zdegradowane i zachowały tylko resztki pierwotnych zdobień. Wokół pałacu niewielkie zadrzewienie, określone we wpisie do rejestru zabytków jako park willowy.

Rezydencję w czasach Polski Ludowej zamieniono w wielorodzinny budynek mieszkalny. Obecnie pałac będący własnością wspólnoty lokatorskiej w dalszym ciągu pełni tę funkcję. Budynek mocno zdegradowany wymaga pilnych prac remontowych.

za :