Pierwsza wzmianka o parafii pw. św. Wawrzyńca Męczennika pochodzi z 1301r. i wspomina o Michale rektorze czyli proboszczu kościoła w Kutnie. Jest to rok oficjalnie przyjęty przez władze kościelne, choć wiadomo, że musiał istnieć dużo wcześniej. Pierwsza, drewniana świątynia powstała zapewne w XIII wieku w czasie trwania akcji zakładania małych parafii wiejskich. Był to mały kościół w stylu zbliżonym do gotyku. Przetrwał do 1483 r., kiedy to spłonął. Nowy kościół ufundował Mikołaj z Kutna w 1484 r. Była to gotycka świątynia jednonawowa, z wyodrębnionym prezbiterium, posiadająca od zachodu wieżę mieszczącą kruchtę. Do nawy przylegała kaplica św. Anny. W 1883r. ze względu na wysoki stopień zniszczenia, gmach postanowiono rozebrać. Budowę nowego, obecnego kościoła zakończono w 1886 r. Architektem był Konstanty Wojciechowski. Kościół bazylikowy, neogotycki, orientowany, posiada dwie wieże z umieszczonym na szczycie jednej z nich zegarem. W zewnętrznej ścianie prezbiterium znajduje się renesansowe epitafium plebana kościoła kutnowskiego Stanisława Suchodolskiego zmarłego w 1536 r. przeniesione ze starej budowli. Wewnątrz zaś, wśród innych dzieł sztuki, znajdują się organy powstałe jeszcze w XIX w.

Murowany kościół p.w. św. Wawrzyńca w Kutnie został wzniesiony w latach 1884 - 86 według projektu architekta Konstantego Wojciechowskiego. Świątynia została częściowo zniszczona w 1918 r. Remontowano ją m.in. w 1921, 1945 i 1979 r.

Kutnowski kościół to bazylikowa świątynia z czerwonej cegły z dwiema strzelistymi wieżami. W zewnętrznej ścianie przebiterium znajduje się renesansowe epitafium plebana kutnowskiego Stanisława Sucho-dolskiego zmarłego w 1536 roku, pochodzące ze starszej XV - wiecznej świątyni rozebranej w 1883r.

Źródło: