Kościół św. Mikołaja - neobarokowa świątynia jest najstarszą budowlą sakralną Fordonu, choć budowla w obecnym kształcie powstała w wyniku przebudowy starego kościoła w latach 1927-1929.
Podwaliny dzisiejszej świątyni powstały w 1598 r. kiedy to ówczesny proboszcz fordońskiej parafii Baltazar Miaskowski, rozpoczął budowę murowanego kościoła pw. św. Mikołaja, zakończoną ostatecznie dopiero w połowie XVII w.. Był to wówczas jednonawowy, orientowany i bezwieżowy późnogotycki kościół, który w swojej formie z niewielkimi zmianami, przetrwał do początku 1927 roku, tj. do rozpoczęcia przebudowy.
W 1923 rozpoczęto starania o rozbudowę kościoła w związku ze zmianą struktury wyznaniowej społeczności Fordonu (po odzyskaniu niepodległości przez Polskę i włączeniu Fordonu w grabnice II RP). Projekt świątyni wykonał w 1923 architekt Stefan Cybichowski. Przewidywał on wykorzystanie murów pierwotnego kościoła przy budowie neobarokowej, jednonawowej, trzyprzęsłowej świątyni z wieżą nakrytą barokowym hełmem.
Prace rozpoczęto w 1926 od rozbiórki nawy i kaplicy starej świątyni. Wznoszenie nowej części kościoła wykonano w latach 1927–1928 a w 1929 r. wzniesiono wieżę zawieszając w niej trzy dzwony z rozebranej wcześniej drewnianej dzwonnicy.
Rozbudowa świątyni zmieniła radykalnie formę budowli z późnogotyckiego niewielkiego kościółka na monumentalną, neobarokową budowlę dominującą nad niską zabudową Starego Fordonu.
We wrześniu 1939 kościół został uszkodzony podczas bombardowań.
12 czerwca 1980 w wyniku uderzenia pioruna, spłonęła wieża kościelna. W efekcie przeprowadzonego remontu w 1982 zmieniono barokowy hełm wieży i obito go blachą miedzianą.
Znaczące prace renowacyjne przeoprowadzono również w latach 90-tych XX w.