starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6

Polska woj. kujawsko-pomorskie Toruń Stare Miasto al. Solidarności Centrum Kulturalno - Kongresowe Jordanki

17 lipca 2014 , Centrum Kulturalno - Kongresowe Jordanki w trakcie budowy.

Skomentuj zdjęcie
legion
Na stronie od 2013 listopad
12 lat 5 miesięcy 3 dni
Dodane: 25 września 2016, godz. 19:01:24
Autor zdjęcia: legion
Rozmiar: 1688px x 1275px
Licencja: CC-BY-SA 3.0
Aparat: DMC-FX3
1 / 500sƒ / 6.3ISO 1008mm
0 pobrań
328 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia legion
Obiekty widoczne na zdjęciu
Architekt: Fernando Menis
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: 2015
Centrum Kulturalno-Kongresowe Jordanki – wielofunkcyjna sala koncertowo-kongresowa znajdująca się w otulinie Zespołu Staromiejskiego na Jordankach w Toruniu. Oficjalne otwarcie obiektu nastąpiło 12 grudnia 2015 roku.
Centrum to jest siedzibą Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej, a także głównej sceny Kujawsko-Pomorskiego Impresaryjnego Teatru Muzycznego.
Centrum Kulturalno-Kongresowe składa się z czterech modułów zawierających salę koncertową na 880 miejsc (powierzchnia widowni: 1012 m², powierzchnia sceny: 600 m2) oraz kameralną na 300 miejsc (powierzchnia widowni: 315 m², powierzchnia sceny: 125 m²), sale konferencyjne, kawiarnię, biura oraz dwukondygnacyjny parking podziemny na 185 miejsc. Bryła budynku otoczona będzie zielenią, której forma zostanie rozstrzygnięta w konkursie. Obiekt będzie posiadać pięć kondygnacji nadziemnych oraz jedną podziemną. Powierzchnia netto całości wyniesie 18 584,77 m². Kubatura budynku to 158 183,01 m³ (części nadziemnej 106 375 m³ oraz podziemnej 51 808,01 m³)[6].

Główna sala koncertowa będzie najbardziej charakterystyczną bryłę budynku i zarazem największym z modułów. Posiada ona widownię, rozmieszczoną na kilku poziomach, w celu uzyskania atrakcyjnych punktów obserwacyjnych. Główna scena, przewidziana dla orkiestry złożonej z muzyków – ma możliwość otwarcia się na zewnętrzny plac zlokalizowany od strony tylnej elewacji i organizacji koncertów plenerowych. Akustyka sali będzie mogła być zmieniana w zależności od mającego w niej miejsce wydarzenia muzycznego, za pomocą ruchomych sufitów. Co więcej przestrzeń sali będzie mogła być dowolnie kształtowana dzięki mobilnej widowni, co umożliwi organizację dużych koncertów stojących np. muzyki rockowej. Duża sala będzie mogła być połączona z salą kameralną za pomocą przesuwnej ściany.

Bryła sali charakteryzuje się rzeźbiarską formą. Z zewnątrz w większości pokryta jest jasnym betonem, który będzie w niektórych miejscach „pęknięty” tak by odsłonić wnętrze utrzymane w ceglanej kolorystyce, za sprawą okładziny pikado. Pikado to konglomerat betonu z dodatkiem kruszywa melafirowego i cegły o charakterystycznej czerwonej barwie, skuwany po utwardzeniu. Właśnie okładzinami pikado będzie wyłożona większa część kompleksu. W ten sposób projektant sali, chciał nawiązać do gotyckiej zabudowy, która jest architektoniczną i historyczną wizytówką Torunia.

Wykonawcą sali na Jordankach jest konsorcjum Mostostalu Warszawa S.A. (lider) oraz Acciony Infrastruktura S.A. (partner).
al. Solidarności
więcej zdjęć (70)
Dawniej: J.Nowickiego (w części), Szosa Chełmińska (w części)
Aleja Solidarności w Toruniu – jedna z najważniejszych arterii komunikacyjnych Torunia.
Aleja Solidarności to fragment historycznego ciągu komunikacyjnego Toruń – Chełmno istniejącego już od założenia miasta, zaś ulicę w obecnym kształcie wytyczono w połowie XIX w., po tym jak w 1811 roku, przygotowując miasto do oblężenia przez wojska rosyjskie, na rozkaz francuskiego marszałka Louisa Davouta, zburzono prawie doszczętnie wszystkie przedmieścia Torunia, by zrobić miejsce dla budowy fortyfikacji Księstwa Warszawskiego.

W okresie II Rzeczypospolitej, w 1936 roku, ulicę przebudowano w ramach wytyczenia linii tramwajowej nr 3 biegnącej na północ miasta, którą w 1991 roku zlikwidowano, a w 2014 roku odbudowano na odcinku od Placu Teatralnego do Placu NOT.

W okresie PRL ulica nosiła nazwę Juliana Nowickiego, przy której w latach 1956–2012 widniała tablicę upamiętniającą jej patrona. W 1990 roku Rada Miasta Torunia zmieniła jej nazwę na Aleja Solidarności. W 2014 roku została ona ponownie przebudowana, a w jej południowej części otwarto pierwszy w Toruniu węzeł przesiadkowy.