Budowa parku.

Ta część cmentarza była dla mnie dzikimi polami poza moją ojczyzną, tzn. Wilczym Kątem. W latach 60. rzadko tutaj się zapuszczałem z tego powodu, że trzeba było przebiec przez tory. Pamiętam aleję główną i nagrobki, ale tu nie było chłopaków, którzy niejako codzienną zabawą odrealniali ten smutny teren. Tutaj było inaczej niż przy cmentarzu Bernardyna przy Krakowskiej, gdzie paliliśmy ogniska, skakaliśmy z pomników, łapaliśmy króliki, syciliśmy się przesmacznymi owocami z dzikich drzew owocowych, biliśmy się na kasztany :)

do Wacław Grabkowski: A to może będziesz wiedział czy w 1 min i 30 s filmu widać cmentarz św. Bernardyna? Jeżeli tak to stary czy nowy? To film duda ale nie zauważył mojego pytania.

do Neo[EZN]: Obejrzałem kilka razy. Do starego cmentarza przy Krakowskiej mi nie pasuje. Zachodnia ściana pomników, przylegająca do ul. Pięknej była zupełnie inna, wyróżniała się bogatą ornamentyką i większym zróżnicowaniem formy. (Kiedyś Piękna, od zerwanego wiaduktu dochodziła do Krakowskiej). Pamiętam, że wspinałem się na monumenty po kielichach kwiatów, a później pokonywałem całą „trasę” po spiczastych szczytach. Wszystkie pomniki posiadały tablice nagrobne.
Bywałem na cmentarzu przy Bogedaina, ale nigdy nie widziałem tam okazałych pomników, co nie wyklucza, że takowe były. Tamten cmentarz przy Krakowskiej nie miał dla mnie tajemnic, ale tego do końca nie poznałem.