Budowa rozpoczęta w drugiej ćwierci XVIII w, dla Stanisława Antoniego Świdzińskiego, wojewody rawskiego, kontynuowana na początku XIX w. dla Antoniego Świdzińskiego. Łowczego rawskiego i jego żony Urszuli Leszczyńskiej. Następnie własność hr. Michała Stadnickiego, ożenionego po raz pierwszy z Heleną Świdzińską, po raz drugi z Marianną Chełmicką. Od drugiej połowy XIX w. do 1945 r. należał do Bonieckich ( w 1930 r. w posiadaniu Michała Bonieckiego ). Restaurowany w 1937 r. Po 1945 r. dewastowany. W latach siedemdziesiątych gruntowna restauracja i przebudowa na potrzeby Instytutu Chemii Fizycznej PAN.
Od tego czasu, na miarę możliwości właściciela, utrzymywany w porządku. Barokowo-klasycystyczny. Murowany z cegły, otynkowany. Na planie prostokąta, z dwoma ryzalitami na osi, zamkniętymi trójbocznie (we wnętrzu koszowo). Głęboko podpiwniczony, od frontu dwu-, a od ogrodu trzykontygnacjowy, stoi bowiem na spadku terenu. Elewacje dłuższe dziewięcioosiowe, boczne czteroosiowe. Układ wnętrz dwutraktowy ( w częściach skrajnych klatki schodowe między traktami ). Na pierwszym piętrze między traktami korytarz. Na parterze na osi sień, za nią w trakcie ogrodowym, sala balowa na planie zbliżonym do owalu. Z niej wyjście na taras wsparty na arkadach w formie serliany. Dach czterospadowy, nad ryzalitami wielopołaciowy, kryty blachą. Park krajobrazowy założony w drugiej ćwierci XIX w. dla Michała i Marianny Stadnickich.
Zabudowania. Stróżówka z drugiej ćwierci XIX w., neogotycka. Spichlerz zbudowany w 1844 r ., klasycystyczny. Trzy budynki mieszkalne z pierwszej połowy XIX w., bez wyraźnych cech stylowych.
źródło: