Zamek powstał prawdopodobnie w XIII w. jako siedziba rycerska strzegąca brodu na rzece Bystrzycy. Pierwsze wzmianki pochodzą z 1389 r. kiedy to bracia Gawin i Wolfarth von Reichenbach sprzedali część wsi wraz z zamkiem. Na przełomie XVI i XVII w. rozbudowano założenie od strony wschodniej, przebudowując jednocześnie część istniejącą. W efekcie powstał renesansowy, pokryty dwuspadowym dachem, dwór z wieżą. W II poł. XVII w. powstały krużganki, jednak już w XVIII w. zamurowano je na wyższych kondygnacjach, pozostawiając jedynie podcienia parteru. W 1777 r. obiekt zyskał nowe pokrycie dachowe. Wtedy przebudowano również wieżę. W 1821 r. nastąpiła kolejna przebudowa, tym razem w stylu klasycystycznym.
Powstał wówczas folwark przyzamkowy obejmujący czterokondygnacyjny budynek pałacowy z wieżą od strony dziedzińca, kuźnia i stajnia. Wybudowano także pawilon ogrodowy.
Właścicielami majątku na przestrzeni wieków byli m.in. generał Ludwig baron von Monteverques, głównodowodzący oddziałów śląskich w wojnie z Turcją w 1655 r, rodziny von Oppersdorf, Seherr – Thoss, von Tschirsky und Bögendorf oraz syn króla pruskiego Fryderyka Wilhelma II Friedrich Wilhelm von Brandenburg. Do 1945 r. pozostawał w rękach rodziny hrabiów von Pückler.
Ciekawostką jest fakt, że podczas renowacji wieży w 1910 r. odkryto dokumenty z lat 1777, 1804 i 1852.
Po II wojnie obiekt został upaństwowiony. Utracił wówczas m.in. ocalałą część bardzo cennych XV i XVI – wiecznych niemieckich witraży, które zostały wymontowane i przewiezione do Muzeum Narodowego we Wrocławiu.
Od wielu lat stanowi własność Związku Artystów Scen Polskich w Warszawie.

(opis za : R.M. Łuczyński - "Zamki i pałace Dolnego Śląska - Przedgórze Sudeckie, Nizina Śląska - część wschodnia")