|
starsze nowsze oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 5.94
Lata 1931-1939 , Skocznia narciarska w Rabce.Skomentuj zdjęcie
|
17 pobrań 2885 odsłon 5.94 średnia ocen Poprzednie i następne zdjęcia mar Obiekty widoczne na zdjęciu Skocznia narciarska więcej zdjęć (2) Zbudowano: 1931 Zlikwidowano: 1940 Ożywiona działalność Sekcji Narciarskiej OZP sprawiła że, początkowych latach trzydziestych Rabka stała się trzecim w Polsce po Zakopanem i Krynicy Górskiej ośrodkiem sportów zimowych. Działacze Ogniska Związku Podhalan w roku 1931 postanowili wybudować w Rabce skocznię narciarską na stokach Grzebienia. Wydzierżawiono we wrześniu 1931 r. na północnym stoku góry od pana Franciszka Sienko i Pana Józefa Rączki działkę z przeznaczeniem na budowę tejże skoczni. Umowa dzierżawy obowiązywała na okres 5 lat z możliwością przedłużenia. Ponadto p. Józef Rączka zobowiązał się do 15 listopada 1931 r. wykonać wszelkie prace związane z rozpoczęciem budowy skoczni: niwelacja terenu, wybudowanie 12 m wieży rozbiegowej w stylu regionalnym, schodków do podchodzenia, itp. Grupa budująca skocznię to m.in. Władysław Czyszczoń, dr Andrzej Janowiec, Władysław Klempka, Władysław Sienko. Skocznię budowano wg. planów kpt. Romana Koteczki, który bezinteresownie dozorował i kierował robotami. Budowę rozpoczęto w październiku 1931 r. Skocznia położona była na wysokości 679 m. n.p.m. Już 22.11.1931 r. przy udziale całego Zarządu Sekcji Narciarskiej i Zarządu Ogniska dokonano oficjalnego odbioru skoczni. Pierwsze próbne skoki w obecności projektanta kpt. Koteczki i pomysłodawców wykonał w dniu 21.12.1931 r. mistrz Polski Bronisław Czech - uzyskując odległości 42 i 45 m. Pierwsze zawody i oficjalne otwarcie skoczni ustalono na dzień 24.01.1932 r. Z niewielu dokumentów do których można dotrzeć należy przypomnieć, iż w roku 1933 Związek Narciarski z siedzibą w Zakopanem powierzył Rabce zorganizowanie w dniach 21 - 22.01.1933 r. Narciarskich Mistrzostw IV Okręgu. Mistrzem Okręgu w kombinacji został Bronisław Czech, a wice Mistrzem Stanisław Marusarz, zawody te można uznać za nieoficjalne Mistrzostwa Polski. W następnych latach obiekt poddano modernizacji i po przebudowie był drugą co do wielkości, po Krokwi w Zakopanem, skocznią w Polsce. Należało by w tym miejscu przytoczyć parę zdań z artykułu Kroniki Sportowej Wiadomości Rabczańskich Nr 5 z 1937 r. autorstwa prof. Stanisława Dunina Borkowskiego : „Mistrzostwa Narciarskie Sokolstwa Polskiego w Rabce Zdroju w dniach 6-7 lutego 1937 r. - Zawodnicy skakali brawurowo czego dowodem są długości skoków osiągnięte w dniu zawodów. Rewelacją dnia było pobicie rekordu skoczni, a to przez wspaniały skok Romana Serafina reprezentującego „Sokół Zakopane". Gdy dla zakopiańczyków wyjazdy do Rabki przestały być atrakcją miejsce ich zajęli skoczkowie z Nowego Targu ( Sowiński, Bednarscy, Pajerski) a następnie z Jordanowa (Mirek, Żegleń, Pazdur ). Początkowo bardzo nieśmiało ale z coraz lepszym skutkiem zaczęli się włączać skoczkowie rabczańscy. Pierwszym zawodnikiem, który startował razem z zakopiańczykami był Jerzy Olszewski a następnie Czesław Michalak, bracia Toporowie. Tuż przed wojną Rabka posiadała niezłych skoczków, biegaczy i kombinatorów klasycznych. Do najlepszych należeli: Karol Mierzwa, Jerzy Szarawarski, Kazimierz Sosenko, Jan Papierz, Józef Lubaszka, Czesław Rypel, Stefan Kondys. Szczytem działaczy Sekcji Narciarskiej OZP w Rabce było zorganizowanie w 1936 r. Międzynarodowych Akademickich Narciarskich Mistrzostw Polski z udziałem zawodników z Czechosłowacji, Niemiec, Norwegii ( świetny skoczek NILS EILE ), Szwecji, Austrii i Jugosławi ( skoczek MUSIC CYRYL ) a z zawodników Polskich : Wojna, Orlewicz, Lassota, Kozdruń, Bandura. Nadeszły mroczne lata okupacji hitlerowskiej. Okupant postawił sobie za cel zniszczenie biologiczne i fizyczne narodu polskiego. Celowi temu służyły drakońskie zarządzenia władz okupacyjnych zabraniające m. in.: pod karą śmierci zakładania organizacji sportowych i rozwoju kultury fizycznej wśród młodzieży polskiej. Jako przykład można tu podać, że nie wolno było posiadać nart dłuższych niż 150 cm. Zaś tym, którzy się do tego nie dostosowali groził obóz koncentracyjny. W pierwszych miesiącach wojny Niemcy rozebrali wieżę rozbiegową i sam rozbieg skoczni narciarskiej na Grzebieniu. W następnych latach zeskok skoczni zarósł chaszczami i samosiejkami. Skoczni w tym miejscu już nigdy nie odbudowano. za: |