Obecna świątynia pierwotnie była kaplicą wybudowaną na początku XVIII w. Obecny kościół postawiono pod koniec XVIII stulecia. Remontowany był w XIX w., po I wojnie światowej oraz w 1993 r. Przebudowano i rozbudowano go w roku utworzenia parafii.

Kościół jest orientowany, konstrukcji zrębowej, ozdobnie oszalowanej deskami, węgły łączone są na rybi ogon z ozdobną nakładką, dachy są krokwiowo-jętkowe, oparte na stolcach, kryte blachą. Budynek jest jednonawowy, z prezbiterium zamkniętym prosto; po jego obu stronach znajdują się zakrystie na planie prostokąta, od frontu dwie czterokondygnacyjne wieże-dzwonnice na planie zbliżonym do kwadratu. W dwóch górnych kondygnacjach mieszczą się otwory dzwonowe (od zachodu, północy i południa) przesłonięte drewnianymi żaluzjami. Między nimi jest piętrowy ganek podparty czterema słupami. Dach nad prezbiterium jest trzyspadowy, nad nawą dwuspadowy z wieżyczką na sygnaturkę, nad zakrystiami dwuspadowy, zaś na dzwonnicach dachy stożkowe, sześciopołaciowe. Fasada zwieńczona jest trójkątnym szczytem, flankowana dwiema trójkondygnacyjnymi wieżami w narożach zwieńczonymi blaszanymi hełmami.
źródło: