starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 5.84

Polska woj. śląskie powiat cieszyński Cieszyn Brandys (Brandýs) ul. Frydecka (Frýdecká) Fabryka mebli giętych Thonet - Mundus

Lata 1900-1905 , Nalepka firmowa braci Kohn. Krzesło gięte. Cena wywoławcza - 50 GBP : )

Skomentuj zdjęcie
Dobrze, że mamy tutaj to zdjęcie
Krzesło też by się przydało, ale cóż, nie można mieć wszystkiego ;-)
2013-12-16 01:53:58 (12 lat temu)
do Stenek: No to zrób to krzesło, wklej, i ciesz się sukcesem posiadania wszystkiego.
2013-12-16 01:55:48 (12 lat temu)
stoik
Na stronie od 2009 sierpień
16 lat 8 miesięcy 19 dni
Dodane: 14 grudnia 2013, godz. 18:41:21
Rozmiar: 900px x 675px
2 pobrania
1790 odsłon
5.84 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia stoik
Obiekty widoczne na zdjęciu
zakłady przemysłowe
Zbudowano: 1870
Zlikwidowano: 2014
Dawniej: Möbelfabrik J. & J. Kohn

Fabryka mebli giętkich, należąca do żydowskiej rodziny Jakoba i Josefa Kohnów, została wybudowana u zbiegu ulic Frydeckiej i Jabłonkowskiej w 1870 r. Wcześniej znajdowały się tu zabudowania koszarowe 48 kadetów w wieku 6-18 lat (Franz Waschek podaje wiek 8-12) - przyszłych oficerów armii austro-węgierskiej, którzy ćwiczyli m.in. na poligonie przy ul. Frydeckiej

. Chodziło o kompanię składającą się chłopców w mundurach wojskowej i kompletnym ekwipunkiem oraz bronią składającą się z darów Cieszyna. Oddział prowadzili i trenowali specjalnie wyszkoleni nauczyciele wojskowi. Właściwe koszary znajdowały się w miejscu, gdzie obecnie znajduje się Teatr im. Adama Mickiewicza . Budynek koszarowy przy ul. Frydeckiej powstał w tym miejscu z racji, iż właściwe koszary nie można było rozbudować. Szkołę kadetów pułku hrabiego Wenzla Colloredow, która istniała od 1787 r. rozwiązano w 1856 r. (niektóre źródła podają rok 1852 r.). W 1808 r. Jan Szersznik podarował szkole kadetów zaprojektowany przez siebie w 1795 r. most pontonowy - pontonbrücke, który umożliwiał przekraczanie rzek o szerokości 13 metrów. W 1866 r. koszary zajęły wojska pruskie i ulokowały tu dwie armaty. W kwietniu 1869 r. w prasie lokalnej pojawiło się ogłoszenie o długotrwałym wynajmu jednopiętrowego budynku z numerem konskrypcyjnym 7, który należał do miasta. Chodziło o budynek, w którym do tej pory znajdowały się koszary, a które posiadają duże pomieszczenia. Sugerowano był obiekt ten został wynajęty przez duże przedsiębiorstwo przemysłowe. 1 kwietnia 1885 r. ulokowano tu przejściowo kadrę Landwehr-Cavalerie zanim wybudowano dla nich koszary przy ul. Błogockiej. Magazyny i konie zostały ulokowane w dużym obiekcie w Alejach. Drzwi wejściowe (brama) do dawnych koszar miały istnieć jeszcze w 1904 r. Fabryka była filią macierzystego zakładu z siedzibą we Wsecinie ( dziś Vsetin na Morawach ), a później w Wiedniu. W 1919 r. spółka akcyjna Mundus - Kohn A. G. przeniosła swą siedzibę z Wiednia do Cieszyna. W fabryce znajdowało zatrudnienie ponad 2000 osób, co klasowało ją na jedno z pierwszych miejsc w zatrudnieniu w okresie przedpodziałowym Cieszyna. W 1884 r. w fabryce popełnił samobójstwo przez powieszenie pracownik Jan Czudek z Mostów koło Jabłonkowa. Powodem miało być załamanie nerwowe. W 1891 r. zainstalowano dynamo do wytwarzania prądu. Od 1894 r. zakład posiadał własną Straż Pożarną, która do celów ćwiczebnych korzystała z tzw. Łąki Strażackiej (potocznie nazywana Feuerka). Obecnie na łące stoją dwa obiekty szkolne i . W miejscu, gdzie współcześnie znajduje się stacja paliw koncernu Schell, znajdowały się podziemne zbiorniki z wodą. W 1907 r. wybuchł pożar, który spalił połowę zabudowań fabrycznych. m. in. suszarnia, tokarnia oraz stolarnia. W 1908 r. wybudowano dla pracowników kolonię w pobliskiej miejscowości Sibica . Fabryka miała własnego lekarza zakładowego. Był nim Čakrt, na którego uskarżali się robotnicy. Po podziale miasta w 1920 r. była to jedyna Straż Pożarna w czeskiej części miasta zanim wybudowano remizę strażacką w Alejach Masaryka . Bliskość dworca kolejowego ułatwiała fabryce eksport wyrobów na cały świat. W okresie międzywojennym, w 1923 r., fabryka stała się własnością firmy Thonet - Mundus z siedzibą w Brnie. Sortyment, jaki wyrabiano w fabryce był następujący: krzesła, stoły, wieszaki i łóżka. W okresie późniejszym skupiano się na produkcji mebli salonowych, czy też bardziej wytrawnych / luksusowych kompletów umeblowania. Kryzys gospodarczy lat 30 tych spowodował brak zamówień, co przekładało się na obniżeniu produkcji i redukcji liczby pracowników. Firma zalegała z wypłacaniem wynagrodzenia. To przyczyniło się do strajku robotników. Ostatecznie fabrykę zamknięto w 1933 r. Część budynków (przyziemne - mieszkaniowe) wyburzono w 1931 r. (w 1929 r. planowano wyburzyć pięć budynków na rogu ul. Frydeckiej i Jabłonkowskiej). W czerwcu 1931 r. zamknięto zakładową straż pożarną, co przyjęte został przez mieszkańców miasta z wielkim ubolewaniem. Należała do najbardziej prężnie działających straży z doskonale wyćwiczonymi strażakami. Sikawka spalinowa z 1909 r. została przekazana miejscowości Koryčany. Przestrzeń po wyburzonych obiektach wykorzystano za punkt złomu. W 1938 r. towarzystwo Thonet -Mundus planowało niezagospodarowaną przestrzeń przedzielić poprzecznymi ulicami, przy których zbudowano by ciąg nowych budynków mieszkaniowych. Podczas okupacji niemieckiej w 1939 r. urządzono w zabudowaniach fabryki tymczasowy obóz dla dwóch tysięcy mieszkańców miasta, skąd wywożono potem ofiary do obozów koncentracyjnych. Ofiary nazywały to miejsce ,,Przedsionek do piekła,,. Dla uczczenia pamięci tamtych wydarzeń 9 maja 1969 r. mieszkańcy obu części miasta odsłonili tablicę pamiątkową na budynku dawnej fabryki, która przypominała wydarzenia z tamtych lat. W 1948 r. postanowiono ogłosić przetarg na projekt budowy miejskiego ośrodka kulturalnego, który miał stanąć w miejscu dawnej fabryki (zamiary takie były już w 1938 r.). 28 września wmurowano kamień węgielny i rozpoczęto prace ziemne nad fundamentami przyszłego budynku. Ostatecznie projekt nie zrealizowano. W tym samym okresie wyburzono część obiektów. Od około 1952 wygospodarowaną przestrzeń przeznaczono pod budowę dworca autobusowego . Resztki zabudowań wykorzystywano jako składnicę OSEV-y ( produkty rolne ), a także jako Poliklinikę Dziecięcą (od 1974 r.). Do czasów współczesnych ostały tylko trzy ( średniej wielkości ) obiekty (837/8, 11181/10A, 1890/8A) z co najmniej trzynastu. Ich los jest jednak przesądzony. Wyburzenie planowane jest od trzech lat i tylko brak funduszy przedłuża kres starodawnej fabryki. Na największym obiekcie zawalił się fragment dachu, w mniejszym znajduje się gospoda i stowarzyszenie Liberte, natomiast w ostatnim obiekcie działa nadal przychodnia lekarska - dziecięca. Tablica upamiętniająca wydarzenia z II wojny światowej została zdjęta i znajduje się w depozycie Urzędu Miejskiego w Cz. Cieszynie.


ul. Frydecka (Frýdecká)
więcej zdjęć (528)
Pierwotnie nazywana była ul. Ołomuniecką lub Morawską, gdyż zmierzała w kierunku Moraw (kraj koronny Monarchii Austro-Węgierskiej). W późniejszym okresie przyjęła się nazwa ul. Frydecka (miasto graniczne położone w zachodniej części Śląska Cieszyńskiego). W 1900 r. rów po prawej stronie ulicy został skanalizowany. Plan taki istniał już w 1899 r. wykonany przez miejskiego inżyniera Leonarda Hulka, jednak osoby zainteresowane tym przedsięwzięciem nie doszły do zgody. Koszty budowy 2000 koron poniosła w części fabryka Kohna, Komora Cieszyńska oraz miasto. W 1925 r. zakupiono skrapiacz ulic, by zabronić nadmiernemu prószeniu. W 1929 r. została utwardzona i pokryta terem. Wykonano również chodnik po stronie budynków fabrycznych. W 1930 r. wykonano resztę chodników. Tu należy nadmienić, iż w 1900 r. po raz pierwszy zastosowano asfalt na cieszyńskim rynku. Chodziło o próbę polegającą na pokryciu niedużego fragmentu rynku. W przyszłości planowano w ten sposób pokryć cały rynek oraz Saską Kępę. W styczniu 1932 r. miasto odkupiło od Thonet Mundus niedużą działkę na skrzyżowaniu trzech ulic, by przeprowadzić regulację skrzyżowania - poprzez zaokrąglenie narożników - patrz również . Za jeden metr kwadratowy zapłacono 120 kcz. Pod koniec stycznia wyburzono również 4 niskie domy na styku owych ulic, które w tym czasie należały do fabryki mebli. To umożliwiło regulację skrzyżowania, które odtąd było na wysokości restauracji Czakana. Na części wyburzonych czterech budynków miał powstać nowoczesny dom handlowy Czervenki. Również planowano zastąpić owe niewygodne i niebezpieczne skrzyżowanie przedłużeniem ul. Wiaduktowej, która miała prowadzić w kierunku nowo-wybudowanej ubezpieczalni przy skwerze Komeńskiego i dalej połączyć się z ul. Frydecką. W 1935 r. na styku trzech ulic zbudowano wysepkę bezpieczeństwa dla pieszych. Miała umożliwiać bezpieczne przemieszczanie się zwłaszcza uczniów zmierzających do szkół zlokalizowanych przy tej ulicy. W 1938 r. rów po lewej stronie ulicy miał być zasypany. W latach 1938 - 1939 przemianowana na ul. Osuchowskiego. Po II wś. przywrócono pierwotną nazwę, która funkcjonuje po dziś dzień. Ulica miała powstać w 1776 r. - tak odnotował miejscowy kronikarz z Lesznej Dolnej - Paweł Szurman. Inne źródła podają rok budowy 1782-1785 - Dzieje ŚC od zarania po współczesność. Drogi lub tzw. szosy cesarskie, czyli państwowe budowano z powodu utraty znacznej części Śląska na rzecz Prus. Poza tym wcielono do Austrii tzw. Galicję, co jeszcze bardziej podniosło rangę Cieszyna i ŚC jako ważnego węzła komunikacyjnego. Wcześniej była to w zasadzie prowincja. W 1847 r. droga została przemianowana na ul. Cieszyńską. Drogi tego typu były od początku XVIII wieku obsadzane drzewami owocowymi.
Tragiczny wypadek. wrzesień 1929 Obecnie walcuje się drogę cesarską z Cz. Cieszyna w stronę Frydku. Zaraz w pierwszych dniach walcowania zdarzył się koło nowego kościoła czeskiego tragiczny wypadek, którego ofiarą padł Kozieł z Koniakowa. Jechał on razem z rolnikiem Michalikiem z Koniakowa, który wiózł parą koni długie kloce. Kozieł był przy tylnych kołach i zataczał mu byka, jak się w narzeczu wyraża, to znaczy, że mu kierował tylną częścią wozu, co przy długich ładunkach jest zawsze potrzebnem. Kolo pracujących walców było bardzo mało miejsca do przejazdu, a oprócz tego płoszyły się konie, ciężko pracującymi walcami. Michalik został przed walcami stać i jechał dalej dopiero na wołanie kierującego walcem, ale konie, nie przyzwyczajone do pracującej maszyny parowej, się płoszyły, wóz zepchnął Kozła do samych kupek szutru, wywrócił i ten dostał się pod tylne kola wozu, które po przejechały przez piersi, momentalnie go uśmiercając. Z miejsca wypadku zabrał nieszczęśliwego miejski zakład pogrzebowy. Nieboszczyk liczył około 60 lat i nigdy nie chorował, Pogrzeb jego odbył się na cmentarzu ewangelickim w Koniakowie.
W marcu 1920 r. Na wniosek komisyi budowlanej uchwalono zwrócić się imieniem miasta do zarządu przymusowego dawnych dóbr arcyksiążęcych z prośbą o odstąpienie taniego kompleksu placów budowlanych przy drodze Frydeckiej za domem Sióstr Boromeuszek pod budowę mieszkań jednofamilijnych.
W czerwcu 1935 rekonstrukcjami ma być na miejscu między restauracją Czakana i Demellochem utworzona t.z.w. wysepka ratunkowa, na którą by przechodnie mogli ustąpić w chwili zbliżających się Z obu stron samochodów. W sprawie tej wysepki rat. przedłożono kilka projektów, nad któremi kilkakrotnie obradowano w radzie miejskiej. Okazało się, że ruch między rest. Czakana i „Demellochem" będzie od jesieni, jak skoro czeskie gimnazjum przeniesie swoją siedzibę do nowego gmachu na ul. Frydeckiej, znacznie większy, aniżeli jest już i teraz. Jest zatem potrzebnem, by przechodnie mogli bezpiecznie przechodzić na miejscu, na którem krzyżują się trzy wzgl. cztery drogi i chodniki.
W maju 1930 nowe domy od skrzyżowania nad ul. Na Górkach podłączono do miejskiego wodociągu.
W 1858 r. w Gwiazdce Cieszyńskiej : Janek. Ja prawię, że już trzeba uciekać za trzy myta. Jura. Ale jak tam przyjdziesz, uwidzisz słup z trzema rękami, co ci pokazuje trzy strony świata.