Kościół p.w. Świętego Rocha z k. XV w. Legenda datuje go na 1410 r. i przypisuje fundacje dla Władysława Jagiełły. Zbudowany staraniem Norbertanów z Nowego Sącza. Przebudowywany w latach 1595 – 1608 staraniem przeora Tomasza Romanusa i XIX w. W 1910 r. zmiana pokrycia dachu z gontu na blachę. Przebudowany w latach 1924 – 27 (nowa wieża) z zatraceniem pierwotnego wyglądu. Konserwacja wnętrza w 2004 r. pod kierunkiem Józefa Steca.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, jednonawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany, zbudowany z drewna modrzewiowego. Mniejsze prezbiterium od nawy, zamknięte prostokątnie z boczną zakrystią. Wieża w dolnej części kwadratowa, a w górnej części ośmioboczna, konstrukcji słupowej z kruchtą w przyziemiu. Zwieńczona blaszanym dachem w kształcie odwróconego kielicha. Dzwon z 1959 r. Dach dwukalenicowy, kryty blachą. Strop płaski z ciekawą polichromią późnorenesansową z p. XVII w. W centralnej części plafon z postacią Świętego Norberta. W pozornych kasetonach przedstawiono kwiatowe rozety i postacie Świętych i błogosławionych z zakonu Norbertanów, oraz króla Władysława Jagiełły (legendarnego fundatora kościoła). Chór muzyczny z barokowym prospektem organowym z 1670 r., rozbudowany w 1968 r. Ołtarz główny późnorenesansowy z p. XVII w. Dwa rzeźbione krucyfiksy: z przeł. XVI i XVII w. i barokowy z XVIII w. Pieta z 1 poł. XVII w. Chrzcielnica z 1966 r. z rzeźbami artysty Mieczysława Bogaczyka. Epitafium gen. bryg. Józefa Gizy dowódcy 7 DP we Włoszech.