Secesyjny dom handlowy, który zajmuje dziś posesje pod adresem Rynek 25, jest już trzecim budynkiem w historii działki. Wcześniej zajmował ją jednoizbowy murowany dom, w którego miejsce około 1770 r. wybudowano trójkondygnacyjną kamienicę, utrzymaną w podobnym stylu do Rynku 17.

Obecny budynek powstał w 1906, a zaprojektował go Alvin Wedemann dla bieliźniarskiej firmy Stein & Koslowsky. Obok domu handlowego przy Rynku 25 w centrum możemy przyjrzeć się także innym jego projektom. Do dzieł Wedemanna należą m.in. budynek fabryki tytoniu przy pl. Solidarności, w którym współcześnie mieści się Zarząd Regionu Solidarności, bank przy trasie W-Z, gdzie dziś swoją siedzibę ma Narodowy Bank Polski, czy dom towarowy M. Gerstel przy ul. Świdnickiej 19.

W latach trzydziestych XX w. dom handlowy Stein & Koslowsky przejęła spółka Herz & Ehrlich, która specjalizowała się w sprzedaży narzędzi i sprzętu gospodarstwa domowego. Wcześniej firma zajmowała kamienicę pod adresem Rynek 9. Została ona jednak wyburzona w 1929 r. pod budowę siedziby Miejskiej Kasy Oszczędności, w której dziś mieści się Bank Zachodni. W owym czasie parter domu zajmowała duża przeszklona witryna, pośrodku której znajdowało się wejście, dziś przesunięte w stronę kamienicy 26.

Choć w secesyjnej, utrzymanej w duchu neobaroku fasadzie dominują duże witryny okienne, nie sposób nie zwrócić tu uwagi na secesyjne detale. Już na pierwszym piętrze warto przyjrzeć się obramowaniu fasady przy skrajnych ścianach. Znajdziemy na nich symetryczne podobizny ptaków: pelikana i orła. Kolejnym są dwaj chłopcy podtrzymujący laurowy wieniec, który okala okrągłe okno w szczycie budynku. Dzięki dużym oknom jasna, licowana piaskowcem fasada nabiera lekkości, a wykusz biegnący pomiędzy drugim a czwartym piętrem nadaje jej dynamikę i podkreśla secesyjny charakter. Wykusz wieńczy najbardziej ozdobny element fasady, czyli ażurowy balkon. Jego ażurowy wzór tworzą przeplatające się wstęgi, które wizualnie koronują całą fasadę.

Od 1956 roku w Rynku 25 mieści się siedziba Mody Polskiej i Dolnośląskiego Zakładu Doskonalenia Zawodowego.

Źródło [ wroclaw.naszemiasto.pl]

Rynek we Wrocławiu (niem. Großer Ring in Breslau) – średniowieczny plac targowy we Wrocławiu, obecnie centralna część strefy pieszej. Stanowi prostokąt o wymiarach 205 na 175 m[1]. Jest to jeden z największych rynków staromiejskich Europy. Zabudowę otaczającą Rynek stanowią budynki pochodzące z różnych epok historycznych. Centralną część Rynku zajmuje blok śródrynkowy, składający się z Ratusza, Nowego Ratusza oraz licznych kamienic. Rynek tworzy układ urbanistyczny wraz z przekątniowo przyległymi placem Solnym oraz placem wokół kościoła św. Elżbiety. Do Rynku prowadzi 11 ulic – po dwie w każdym narożniku (Świdnicka, Oławska, E. Gepperta (Zamkowa), Ruska, św. Mikołaja, Odrzańska, Kuźnicza, Wita Stwosza), ponadto przebity w XIV lub XV w. Kurzy Targ po stronie wschodniej oraz wąskie ul. Więzienna i Przejście św. Doroty.

Rynek powstał w związku z lokacją Wrocławia, wedle nowszych badań już za czasów Henryka Brodatego, między 1214 a 1232. Starsze publikacje twierdziły, że powstał dopiero w czasie powtórnej lokacji w 1241-1242. Z biegiem czasu wokół Rynku powstały kamienice patrycjatu, a około połowy XIV wieku utworzyły ciągłe pierzeje i nastąpiło utrwalenie podziałów własnościowych.

W XIX w. przez Rynek poprowadzono linie tramwaju, najpierw konnego, a później także elektrycznego. Tramwaje kursowały przez Rynek do połowy lat 70. zeszłego stulecia, gdy przeniesiono je na Trasę W-Z. W latach 1996-2000 wyremontowano nawierzchnię Rynku, ostatecznie zamykając ruch samochodowy po jego wschodniej stronie, jak również odnowiono większość elewacji.

Przy Rynku znajduje się obecnie 60 numerowanych posesji, przy czym niektóre budynki posiadają kilka numerów. Podziały działek przebiegają najczęściej inaczej niż dawne podziały lokacyjne, na skutek wtórnych podziałów i scaleń. Każda działka posiada również swoją historyczną nazwę, zwykle związaną z atrybutem umieszczonym niegdyś na elewacji kamienicy lub losami miejsca, np. Pod Gryfami, Pod Błękitnym Słońcem, Stary Ratusz.

Źródło: