Kościół w Sarbii posadowiony jest w obrębie historycznego Nawsia . To obiekt o cechach późnego gotyku: korpus główny murowany z cegły ceramicznej, z pięciobocznym prezbiterium, orientowany.

W 1310 roku zanotowano wzmiankę o tym, że rycerz Stabbein daruje las między Sarbią a Gosławiem na budowę kościoła parafialnego w Sarbii. W 1325 roku na miejscu poprzedniego drewnianego kościoła wybudowano kościół z kamienia narzutowego nieociosanego i surowej cegły. Jest to jedna z najstarszych świątyń na Pomorzu, posiada dużą wartość historyczną, jak i też rzadko spotykaną architekturę. Część główna kościoła z prezbiterium zostały wybudowane w 1325 roku.
W XIX w. został rozbudowany, zyskując boczne kaplice (stąd plan krzyża) oraz kamienną wieżę. W trakcie rozbudowy powiększono otwory okienne w elewacjach świątyni, szczyty kaplic bocznych zaakcentowano ostrołukowym blendowaniem. Dach korpusu nawy i kaplic bocznych pokryty dachówka ceramiczną. Hełm wieży (szkieletowej i odeskowanej w II kondygnacji) w formie ostrosłupa, pokryty blacha ocynkowaną.
Działka kościelna to historyczna nekropolia; otoczona murem kamiennym. Zarówno świątynia jak i cmentarz wpisane do rejestru zabytków; objęte strefą „A” ochrony konserwatorskiej.
za :