starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 7 głosów | średnia głosów: 6
Skomentuj zdjęcie
Proszę mnie upewnić, że to ten sam kościół św. Katarzyny, który widać na współczesnych zdjęciach. Prezbiterium i nawa główna chyba identyczne. Jeśli to ten sam, to został "spaskudzony" rozbudowami i dobudowami.
2016-11-22 17:59:21 (9 lat temu)
blaggio.
+1 głosów:1
do Wiesław Smyk: Tak, trzeba przyznać, że po rozbudowie kościół wygląda, delikatnie to ujmując, nieładnie.
Przy okazji czytania załączonego na FP opisu mogłem po raz kolejny przekonać się o dezinformacyjnej sile Internetu. Chodzi na szczęście o drobny błąd (właśnie go tu poprawiłem). Podano, że budowę rozpoczął w 1736 r. (zamiast w 1726) proboszcz, który zmarł w 1734 r. Trudno powiedzieć, gdzie powstał ten błąd, ale potem już wszyscy wszędzie (poczynając od Wikipedii) bezkrytycznie go powielają działając na zasadzie kopiuj-wklej. Nigdzie nie znalazłem poprawki. To swoisty znak czasów.
2016-11-22 19:56:08 (9 lat temu)
Wiesław Smyk
Na stronie od 2010 luty
16 lat 2 miesiące 19 dni
Dodane: 22 listopada 2016, godz. 17:56:17
Autor: Dziekoński Józef ... więcej (64)
Rozmiar: 752px x 1000px
11 pobrań
1219 odsłon
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
kościoły, katedry, kaplice
Kościół św. Katarzyny
więcej zdjęć (14)
Zbudowano: 1726
Kościół parafialny pw. św. Katarzyny w Będzinie-Grodźcu - wybudowano i rozbudowano w latach 1726-1932. Jego patronką jest św. Katarzyna Aleksandryjska z Egiptu.
Parafia grodziecka istniała już od XIII w. (w 1326 r. wymieniana w wykazie świętopietrza w dekanacie sławkowskim), ale najstarsze partie kościoła (dzisiejsze prezbiterium) pochodzą z XVIII w. Kościół parafialny w Grodźcu spalił się dwukrotnie: w roku 1620 i 1638. W drugim pożarze spaliła się również i plebania a w niej bogate archiwum, rejestry prawa itd. Zdaje się, że po ostatnim pożarze kościoła nie odbudowano, bo już później nic o nim nie słychać, a nabożeństwa przeniesiono do kościółka na Dorotce. Przez sto lat nabożeństwa odbywały się w kościele św. Doroty. W roku 1726 proboszcz grodziecki Wojciech Ciołkiewicz rozpoczął budowę kościoła murowanego, który przetrwał do naszych czasów. Został on w roku 1744 konsekrowany przez biskupa sufragana krakowskiego Michała Kuźnieckiego. W roku 1931 ksiądz proboszcz Stanisław Bilski przystąpił do rozbudowy kościoła. Projekt wykonał arch. Henryk Oderfeld. W wyniku tego dotychczasowa nawa została zamieniona na prezbiterium, a do niej w miejscu wieży została dobudowana nowa część podzielona na trzy nawy oraz ktuchta i dwie kaplice boczne. Obok wzniesiona została wolnostojąca dzwonnica. Pod stopniami wielkiego ołtarza pochowany jest ksiądz Wojciech Ciołkiewicz, proboszcz grodziecki i będziński, dziekan bytomski, zmarły 17 listopada 1734 roku.
Kościół ma 25 m szerokości, 45 m długości i 18 m wysokości. Starsza, jednonawowa część świątyni stanowi konstrukcję murowo-ceglaną, natomiast konstrukcja nośna nowszej części kościoła stanowi szkielet żelbetowy. Część dobudowaną stanowią trzy nawy, rozdzielone rzędami słupów żelbetowych o wysokości 16,5 m. W latach 90. XX w. przeprowadzono gruntowną modernizację prezbiterium. W zbiorach kościoła znajdują się zabytkowe ołtarze (główny późnobarokowy z początku XVIII w. i dwa boczne z tego samego okresu), obrazy i sprzęty liturgiczne z XVII i XVIII w.
Ceglana wolnostojąca dzwonnica ma 35 m wysokości.
Na podst.
ul. Wolności
więcej zdjęć (67)
Dawniej: Grodziecka (część wschodnia), Będzińska (cz. zachodnia)