W 1883 roku utworzono dzisiejszą diecezję kielecką, a kolegiata została podniesiona do godności katedry. Na siedzibę biskupa kieleckiego wyznaczono dwie murowane XVIII-wieczne kanonie: dawny dom prepozyta i sąsiedni budynek kanonii Tumlin. W latach 1886-1890 przebudowano i przedłużono budynek prepozyta, w wyniku czego został on połączony od północy z dawną kanonią tumlińską. Pierwotnie był to piętrowy, częściowo podpiwniczony budynek. Symetrię dwutraktowego wnętrza z sienią na osi uwypuklał na zewnątrz trójkondygnacyjny, trójosiowy ryzalit, zamknięty trójkątnym przyczółkiem, który rozdzielał dziewięcioosiową fasadę. W końcu lat 80. XIX w. budynek przedłużono o dwa dwuosiowe ryzality po bokach. Wzbogacono również elewację frontową, podkreślając parter i narożniki budynku ryzalitów plastycznym boniowaniem.

Źródło: Portrety Zabytków Kielc, J.L. Adamczyk, T. Wróbel