W Jaworzu i w Jasienicy już w XVI wieku istniały ewangelickie parafie. W Jaworzu istniał kościół drewniany. Z tego czasu znane są tylko dwa nazwiska pastorów . Byli nimi ks. Lorentius w Jaworzu i ks. Jan August Nesitius w Jasienicy i Jaworzu. W wyniku kontrreformacji 17.04.1654 zostały ewangelikom w Jasienicy i Jaworzu odebrane kościoły. W latach 1654 – 1709 ewangelicy Śląska Cieszyńskiego pozbawieni byli kościołów. Miejscami spotkań na nabożeństwach stały się tajemne miejsca w górach: na Równicy, Bukowej, Lesznej Górnej, Cygańskim Lesie w Bielsku Białej i tzw. „Uroczysku” na zboczu Borowiny w Jaworzu.W 1709 roku cesarz austriacki Józef I wydał zezwolenie na budowę kościoła w Cieszynie. Odtąd ewangelicy z całego Śląska Cieszyńskiego posiadają swój jedyny kościół, do którego mogą legalnie uczęszczać na nabożeństwa.Po ogłoszeniu przez cesarza Austrii Józefa II tzw. Patentu Tolerancyjnego w 1781 roku ewangelicy Śląska Cieszyńskiego mogli w swoich miejscowościach budować Domy Modlitwy (bez wieży i dzwonów).W Jaworzu ówczesny właściciel hrabia Jerzy Laschowski ofiarował parcelę pod Dom Modlitwy, szkołę, plebanię i zabudowania gospodarcze oraz większość materiału na ich budowę.12.03.1782 roku odbyło się poświęcenie kamienia węgielnego pod budowę Domu Modlitwy, aktu poświęcenia dokonał ks. T. Barthelmus z Cieszyna. Budowa trwała 4 lata do 1786 roku.Na mocy ogłoszonego przez cesarza Franciszka Józefa I Patentu Cesarskiego ewangelicy w Jaworzu przystąpili 01.05.1851 roku do budowy wieży kościelnej. Budowę zakończono rok później i umieszczono w niej dzwon ofiarowany przez hrabiego A. Saint Genois w 1794 roku, a w 1862 roku zawieszono dwa kolejne. W 1880 ewangelicy założyli w Jaworzu swój cmentarz.W 1912 roku dokonano przebudowy kościoła, dobudowując prezbiterium/źr.