 | Polska › woj. zachodniopomorskie › Szczecin › Centrum › pl. Hołdu Pruskiego › Brama Królewska |
1889 , Widokówka ze starym mostem Kłodnym, bulwarem Piastowskim, Bramą Królewską, placem Żołnierza Polskiego
Hauka
 Widoki są wcześniejsze z ca 1889 roku 2019-12-18 23:16:25 (6 lat temu)
|
|
Na stronie od 2010 maj
15 lat 11 miesięcy 2 dni |
 |
bramy
|
Dawna brama miejska w linii fortyfikacji nowożytnych.
Znajduje się na pl. Hołdu Pruskiego (u zbiegu ul. Jana Matejki i pl. Żołnierza Polskiego).
Zbudowana w latach 1725-28 z okazji zajęcia miasta przez Prusy (jak głoszą łacińskie napisy) wg projektu holenderskiego projektanta fortyfikacji Gerharda Corneliusa van Wallrawe (autora m.in. przebudowy twierdzy kłodzkiej, czy magdeburskiej).
Pierwotnie nosiła nazwę (niem.) Anklamer Tor od miasta Anklam (dawna polska nazwa Nakło nad Pianą), co spowodowało, że po wojnie jej nazwa tłumaczona bywała jako Anklamska lub Nakielska, od nazwy placu na którym się znajduje, nazywano ją również Bramą Hołdu Pruskiego. Ostatecznie jednak przyjęto obecną nazwę. Obiekt ma charakter dekoracyjny i nawiązuje formą do starożytnych łuków tryumfalnych.
Na szczególną uwagę zasługują stworzone przez rzeźbiarza B. Damrata szczyty przedstawiające m.in. Marsa z mieczem i tarczą i Herkulesa z maczugą i skórą lwa oraz umieszczone nad przejazdem panoplium z tarczą z pruskim orłem, otoczoną łańcuchem Orderu Czarnego Orła i zwieńczoną królewską koroną. Brama przyozdobiona jest rzeźbionymi elementami oręża, zbrojami, tarczami i sztandarami – to nawiązanie do rzymskiej tradycji pochodów triumfalnych i wieszania zdobycznej broni na bramach miast.
W 1994 roku przeprowadzono renowację Bramy. Niegdyś mieściła się tutaj galeria sztuki, a od 2000 kawiarnie m.in. "Brama Jazz Cafe".
Źródło:
Początkowo, do schyłku XV wieku obecna ulica Kłodna zwana była „ulicą rzeźników” (knakenhowerstrate). Na początku XVI wieku dolny odcinek nazwany został „ulicą kłodną” (bomstrate, 1503); nazwa nawiązywała do drewnianej kłody, jaka zamontowana była u wylotu ulicy na Odrze. Kłoda ta pełniła funkcję śluzy, otwieranej wówczas, gdy wypływający ze Szczecina statek dopełnił wszelkich formalności. W 1559 roku zmieniono nazwę górnego odcinka ulicy i od tamtej pory cały odcinek nazywany był już ulicą Kłodną (baumstrate, 1559).
W tym samym czasie zbudowano pomost łączący obydwa brzegi rzeki i umożliwiający przeprawę na Łasztownię. Nową przeprawę wykorzystywano także do przeprowadzania bydła do nowej rzeźni na Łasztowni. Podobnie, jak na innych ulicach, które dochodziły do nabrzeża, u wylotu ulicy Kłodnej wznosiła się brama miejska zwaną Bramą Kłodną (bomdor, 1397, Bombrugge Dor, 1554). Została ona zlikwidowana dopiero w 1827.
Bombardowania alianckie zrujnowały Stare Miasto, ucierpiała także zabudowa ulicy Kłodnej. Po 1945 ulicę na całej długości nazwano Pływacką. Po wybudowaniu Arterii Nadodrzańskiej oraz wiaduktów Trasy Zamkowej dolna część ulicy została zlikwidowana. Górną część ulicy odtworzono po 2000 roku i przywrócono jej nazwę ulicy Kłodnej. Odbudowano część kamienic, posadawiając współczesne budynki na historycznych fundamentach. Do dziś niezabudowana pozostaje lewa strona ulicy.
Obecnie planuje się wyburzenie łącznic Trasy Zamkowej przecinających ciąg dawnej ulicy Kłodnej.
Źródło: Wikipedia / CC-BY-SA 3.0
Plac powstawał w 1725 roku. Zabudowa placu składała się wtedy z wielu reprezentacyjnych budowli ówczesnego Szczecina. Pod numerem 13 mieścił się Teatr Miejski, odbywał też się tu liczne pracy i inne uroczystości związane z życiem miasta, zwano go też - Białym Placem Parad (niem. Weiβe Parade Platz). Do 1945 r. na placu znajdował się pomnik dłuta Karla Hilgera ukazujący cesarza niemieckiego Wilhelma I na koniu odsłoniety 1 listopada 1894 r.
Encyklopedia Szczecina