starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 10 głosów | średnia głosów: 6

Polska › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › ul. Miodowa › Pałac Szaniawskich

pałace w Polsce › pałace Warszawa (126)

Lata 1900-1910 , Pałac Szaniawskich - ryzalit środkowy.

Skomentuj zdjęcie
yani
+1 głosów:1
To pałac Szaniawskich, nie Branickich.
Numeracja na budynku potwierdza moją teorię o zmianie numeracji po przedłużeniu Miodowej.
2021-05-24 23:30:57 (5 lat temu)
yani
Skorygowane.
2021-05-24 23:33:31 (5 lat temu)
Wiesław Smyk
Na stronie od 2010 luty
16 lat 4 miesiące 23 dni
Dodane: 29 listopada 2016, godz. 11:19:19
Autor: Zdzisław Kalinowski ... więcej (36)
Rozmiar: 744px x 1000px
Aparat: NIKON D800
1 / 60sƒ / 8ISO 200105mm
20 pobrań
1554 odsłony
6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
pałace
Warszawa (126)
Pałac Szaniawskich
więcej zdjęć (28)
Atrakcja turystyczna
Zbudowano: przed 1733
Dawniej: Miodowa 6
Zabytek: -

Pałac Szaniawskich – pałac znajdujący się w Warszawie przy ulicy Miodowej 8.

Na początku XVIII wieku na tej posesji pod numerem hipotecznym 481, należącej do podkomorzego liwskiego - Szaniawskiego, wybudowano pałac. W 1743 jego właścicielem na drodze spadku został Józefat Szaniawski. Od 1770 budynek należał do Konstantego Felicjana Szaniawskiego. Przebudowany w 1782 roku według projektu Stanisława Zawadzkiego[1]. Później pałac należał do rodziny Ostrowskich. Rodzina ta zleciła w 1812 architektowi Fryderykowi Albertowi Lesselowi przebudowę pałacu w stylu klasycystycznym.

W wieku XIX kilkakrotnie zmieniali się właściciele budynku. Wtedy też stał się kamienicą czynszową. Od 1844 właścicielem był Julian Kuzniecow, później rodzina Drac, a następnie Weinsteinów. W latach 1832-1897 w pałacu miała swoją siedzibę księgarnia i skład nut Gustawa Sennewalda.

Podczas II wojny światowej pałac został zniszczony. Odbudowano go w 1950 według projektu Borysa Zinserlinga w stylu klasycystycznym.

/p>
ul. Miodowa
więcej zdjęć (924)
Ulica Miodowa jest jedną z najważniejszych ulic starej części Warszawy. Zaczyna swój bieg z Krakowskiego Przedmieścia, następnie otacza szerokim łukiem Stare Miasto i część Nowego, by zakończyć swój bieg na Placu Krasińskich, u zbiegu z ulicą Długą. Dalszy ciąg Miodowej stanowi ulica Bonifraterska.
Początki ulicy Miodowej, jako drogi łączącej dwa ważne szlaki - ulicę Senatorską i ulicę Długą sięgają XV wieku. Ukształtowała się ostatecznie w XVII wieku jako ulica pałaców arystokracji. W czasach Stanisława Augusta było ich 13, z czego do dzisiaj istnieje 7. Pierwotnie nosiła nazwę Poprzecznej, nazywana była także Miodowniczą i Kapucyńską, a w czasach Księstwa Warszawskiego - ulicą Napoleona.

Pierwotnie Miodowa nie łączyła się z Krakowskim Przedmieściem. Połączenie tych dwóch ulic nastąpiło dopiero w roku 1887, kiedy rozebrano tzw. "Pałac pod Gwiazdą".

Ulica jako założenie urbanistyczne jest w całości wpisana do rejestru zabytków - nr rej. 297.
Ciekawostki
W miejscu, w którym spod ulicy Miodowej wychodzi wylot tunelu Trasy W-Z znajdował się pałac Teppera, gdzie podczas wydanego przez Talleyranda na cześć Napoleona balu cesarz poznał Marię Walewską.
Na rogu Miodowej i Kapitulnej w listopadzie 1771 roku miało miejsce porwanie króla Stanisława Augusta przez konfederatów barskich.
Źródło: