Prawa grodzkie i targowe nadał osadzie rolniczej książę Konrad I Głogowski w 1265 roku. W XIII w. istniały wały ziemno- drewniane, które otaczały miasto.
Mury sensu stricto - najprawdopodobniej niezbyt silne - wznoszono od połowy XIV w. w zastępstwie wcześniej istniejących wałów. Powstały z głazów narzutowych i kamienia polnego, górne partie mogły być wykonane w cegle.
W pierscieniu murów były początkowo dwie bramy miejskie - Lubińska i Głogowska, a w XVI w. istniała również trzecia brama - Garncarska. Ponadto w murach przebito Furtę Łaziebną. W r. 1791 w. wzmocniono odcinki muru palisadą.
W roku 1804 rozpoczęto rozbiórkę fortyfikacji. Furtę Łaziebną rozebrano w 1821 r, pozostałe bramy w r. 1829.
W latach 60. XX w. wydoczny był jeszcze fragment muru od zachodniej strony miasta. Wraz z procesem urbanizacji zniknęły wszelkie ślady po murach miejskich.
Na planie z lat 60. XX w. widoczny jest zarys murów z bramami- Lubińską (1), Głogowską (2), Garncarską (3) i Furta Łaziebną (4).
Źródło : "Mury obronne miast Dolnego Śląska", wyd. Zarząd Okręgu PTTK- Komisja Ochrony nad Zabytkami, Wrocław 1966, opracowanie i plan - M. Przyłęcki
