Ulica Perłowa to jedna z kilku lokalnych ulic zaczynających się przy torach linii kolejowej Łódź Kaliska - Zgierz i kończących się przy ul. Borowej. Ulica ma długość ponad 300 m.

Wybudowana w 1902 r. linia Kolei Warszawsko-Kaliskiej przecięła staromiejską niwę Nowe Przymiarki rozciągającą się pomiędzy dzisiejszymi ulicami Stolarską i Borową. Na terenie po zachodniej stronie torów przed I wojną światową rozpoczęła się parcelacja pól. W okresie międzywojennym wzdłuż ulic wytyczonych zgodnie z przebiegiem dawnych zagonów powstawała niska zabudowa mieszkalna. Ulica Perłowa, widniejąca początkowo na planie miasta jako Orkiszowa, poprowadzona została w miejscu istniejacej od późnego średniowiecza drogi ze starego miasta Łodzi do Lutomierska. Droga ta po przecięciu linią kolejową straciła swoją funkcję i w tym rejonie z czasem zanikła. Ulica Perłowa była najgęściej zabudowaną spośród pobliskich ulic, dlatego dopiero w ostatnich latach zacżęły wyrastać tu na miejscu starych jeszcze nieliczne na razie nowe domy jednorodzinne. Już w XXI w. ulica mająca dotąd jezdnię o nawierzchni ze szlaki została zmodernizowana.