Geneza Parku Tadeusza Kościuszki – znaczącego podówczas dla Ustronia przedsięwzięcia – sięga roku 1928, kiedy to w jubileuszowym „dniu dziesiątej rocznicy odzyskania Niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej firma Towarzystwo Akcyjne dla fabrykacji śrub i wyrobów kutych Brevillier & Ska. i A. Urban Synowie aktem darowizny z dnia 11 listopada 1928 roku daruje gminie Ustroń na zupełną własność jej dotąd prawnie należące parcela gruntowe Nr. 221 i 222 w Ustroniu, z wyjątkiem części tychże zajętych na rzecz Województwa Śląskiego pod tor kolejowy Ustroń-Wisła, około 75.000 m², z przeznaczeniem na założenie parku publicznego pod nazwą, jaką P. T. Wydział Gminny oznaczy, lecz z dodatkiem: „na gruncie darowanym przez Towarzystwo Akcyjne Brevillier-Urban”.
Park publiczny, o którym mowa wyżej, rozpościerał się na powierzchni około 7,26 ha, na zachód od lewego brzegu rzeki Wisły w stronę toru kolejowego. Od strony północnej zamykała go obecna ul. Michała Grażyńskiego, a od południowej – ścieżka biegnąca dziś z parku Kuracyjnego do wiszącego mostu nad Wisłą. Nowopowstała przestrzeń otrzymała nazwę „parku Tadeusza Kościuszki”. Realność ujęta w wykazie hipotecznym liczbą Lwh 2 gminy katastralnej Ustroń, obejmująca łąki i pastwiska, oficjalnie została przekazana Politycznej Gminie Ustroń przez firmę „Austrjacka Spółka Akcyjna – Towarzystwo akcyjne dla fabryki śrub i wyrobów kutych Brevillier Ska. i A. Urban Synowie” w Wiedniu, zastąpioną przez reprezentantów firmy na Polskę – Leona Mandę – dyrektora oraz Henryka Schwarza – dyrektora fabryki, zamieszkałym w Ustroniu, w dniu 10 kwietnia 1931 roku. W kontrakcie darowizny czytamy, iż parcele powyższe [o numerach: 221, 222/1, 222/3, 222/4 i 222/5] stanowią obszar nieurodzajny, położony tuż przy samem korycie rzeki Wisły i wskutek tegoż położenia parcele te zgoła rokrocznie podlegają wylewowi rzeki Wisły, wobec czego nie przedstawiają one większej wartości”.

W 1980 r., w ramach czynu społecznego na 35-lecie PRL, park zrewitalizowały ustrońskie zakłady pracy, stawiając okazały głaz z nazwą parku, a w jego sąsiedztwie stosowną, pamiątkową, metalową tabliczkę, przytwierdzoną na kamieniu wetkniętym w ziemię.

Po 11 czerwca 2016 r. głaz zniknął, a w pobliżu miejsca, gdzie stał pojawiła się drewniana rzeźba autorstwa Artura Szołdry pt. „Ekologiczna dama w sukienkę z liści ubrana”, wykonana podczas VI Międzynarodowego Pleneru Rzeźbiarskiego DAR – Cztery Pory Roku cz. 2, który odbył się w ustrońskim amfiteatrze w dniach od 6 do 11 czerwca 2016 r.