Kościół p.w. Świętego Mateusza Apostoła z 1750 r. Zbudowany staraniem kapituły płockiej. Restaurowany w 1842, 1874 i 1928 r. Odnowienia wnętrza w 1975 r.

Budowa i wyposażenie. Kościół drewniany, trójnawowy konstrukcji zrębowej. Orientowany. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Kruchta z boku nawy. Dach dwukalenicowy, kryty blachą z dwoma wieżyczkami. Większą czworoboczną od frontu i mniejszą, ośmioboczną w centralnej części. Zwieńczone cebulastymi hełmami blaszanymi z latarniami. Wnętrze podzielone na trzy części dwoma rzędami kolumn po dwie sztuki. Sklepienie kolebkowe wspólne dla nawy głównej i prezbiterium. W nawach bocznych strop płaski. Belka tęczowa z barokowym krucyfiksem i rzeźbami z XVIII w. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach z parapetem o ukośnych ramionach bocznych i z prospektem organowym. Polichromia w stylu rokokowo – ludowym z 2 poł. XVIII w. Na stropie prezbiterium Wizerunek Oka Opatrzności, nawy Gołębicy symbolu Ducha Świętego. Wizerunki MB Bolesnej z pielgrzymem w kruchcie i Świętych Dawida i Cecylii z instrumentami na parapecie chóru. Na ścianach popiersia Apostołów z ornamentem i girlandami. Ołtarz główny barokowy z 1 poł. XVIII w. Dwa ołtarze boczne i ambona rokokowe z 2 poł. XVIII w. Chrzcielnica barokowa z XVIII w. z rzeźbą Chrztu w Jordanie. Dzwonnica murowana typu arkadowego.
Źródlo