Najbardziej charakterystycznym punktem na cmentarzu jest grób Iwana Paddubnego, ozdobiony pomnikiem przedstawiającym rękę trzymającą wzniesioną do góry pepeszę. Jakby w geście triumfu, geście znanym z radzieckich filmów o wojnie ojczyźnianej. Pomnik stał wcześniej skwerku na skrzyżowania dzisiejszych ulic Orła Białego, Lipowej i Alei Niepodległości, w samym centrum miasta. Pepesza została przeniesiona na cmentarz już po nastaniu tu Polski i jest teraz jego symbolem, pojawia się na widokówkach i drogowskazach. Bo rzeczywiście jest i absurdalna, i niezwykła. Spoczywający pod pomnikiem szeregowiec poległ w 1946 roku. Podobno wsławił się krwawą jatką urządzoną we wsi Krągi – w strzelaninie miało zginąć kilkanaście osób. A czy to prawda? Nie wiem. Trudno odróżnić prawdę od legendy w opowieściach o Bornem Sulinowie.

Ulica Lipowa to najstarsza część dzisiejszego Bornego Sulinowa.
Zabudowania wzdłuż ulicy i pobliski teren to obszar dawnej wsi Linde (Lipa). Nawiązaniem do jej nazwy jest dzisiejszy herb miasta - zielona lipa na złotym tle. Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z XVI wieku i można się z nich dowiedzieć m.in., że "składała się z chłopów małorolnych, a w 1590 roku było ich 12 , każdemu z nich przydzielono 12 mórg roli".
W 1925 roku miejscowość Linde liczyła 161 mieszkańców, a w 1935 roku było ich już tylko 112.
We wsi znajdował się kościół ewangelicki a obok niego dzwonnica.
Wieś jako miejscowość przestała istnieć z chwilą utworzenia poligonu w 1936 roku. W późniejszym czasie używano nazwy Lager Linde. W 1939 roku formalnie wieś nie istniała, lecz w oficjalnych spisach podawano liczbę jej mieszkańców - 631 osób. Mieszkali tam niemieccy oficerowie, podoficerowie i pracownicy cywilni garnizonu Gross Born.