Kościół poewangelicki p.w. Narodzenia NMP (pierwotnie p.w. Syjonu Fryderyka) z lat 1769 – 73. Zbudowany z fundacji hrabiny von Reichenbach i zbudowany przez E. F. Klose. Przejęty przez kościół rzymsko – katolicki w 1945 r. Bogato wyposażony w 1819 r. Restaurowany w 1855, 1934 i 1965 r. Remontowany w 1973 i 2000 r.

Kościół szachulcowy, późnobarokowy konstrukcji słupowo – ramowej. Nieorientowany. Salowy, zbudowany na rzucie prostokąta ze ściętymi narożami z dobudowaną zakrystią na głównej osi budowli. Dach jednokalenicowy, kryty dachówką. Murowana wieża o pięciu kondygnacjach od frontu, częściowo wtopiona w nawę z zegarem i kruchtą w przyziemiu. Dzwon z 1800 r. Zwieńczona barokowym, blaszanym hełmem cebulastym z latarnią.
Wewnątrz stropy płaskie z plafonami. Empory drewniane, dwupiętrowe bogato zdobione, podtrzymywane przez dwa rzędy słupów. Empora organowa z prospektem z k. XIX w., wykonanym przez firmę Gebruder Walter i instrumentem Schlag und Sohne. Strop z dwoma plafonami: Wniebowstąpienie i Sąd Ostateczny. Ściany pokryte boazerią i bogatą dekoracją snycerską. Cenne jednolite wyposażenie rokokowe z 2 poł. XVIII w.: ołtarz główny amonowy z 1780 r., ambona, chrzcielnica drewniana w kształcie kielicha. Plebania klasycystyczna z przeł. XVIII i XIX w.
za :