Budynek gospodarczy (stodoła), czas powstania przełom XIX/XX wieku, położony szczytowo do ul. Tuwima. Założony na planie prostokąta. Wchodzi w skład kompleksu założonego na planie litery „U”. Budynek jednokondygnacyjny, częściowo podpiwniczony.
Dach dwuspadowy, pokryty dachówką karpiówką podwójną. Budynek murowany z cegły, wątek krzyżowy. Na kalenicy dwa otwory wentylacyjne. Brak okien w dachu. W dolnej części elewacji małe prostokątne okno (pierwotnie były prawdopodobnie trzy). Elewacje oryginalne. W elewacjach kalenicowych znajdują się duże drewniane odrzwia dwuskrzydłowe. W elewacji południowo-wschodniej dodatkowo niewielkie wejście w
jednym skrzydle odrzwi. W elewacjach otwory wentylacyjne w formie krzyży łacińskich. Jeden krzyż w południowo-wschodniej części, dwa od północno-zachodniej.
Ponadto w elewacji pojedyncze otwory wentylacyjne wielkości dwóch cegieł (ok. 10 cm). Elewacje boczne oryginalne. Budowla zwieńczona fryzem ceglanym ząbkowym. Ogrodzenie w formie murowanych słupków ze stożkowymi wierzchołkami, między którymi umieszczono poziomo drewniane przęsła z trzech równoległych względem siebie desek.

za :