Parcela Targ Drzewny 20 (Holzmarktstrasse) - Posesja zlokalizowana była w  południowo- -wschodniej części kwartału. Według katastru z 1627 r. działka leżąca w Okręgu Jana zabudowana została budą, która stała przy Mittelstraße 2. Ze spisu pochodzącego z 1723 r. wynika, że nieruchomość leżała w  Okręgu Jana, w  kwartale  IX, przy Mühlenstraße 224. Front parceli miał szerokość 13,36 m, długość/głębokość wynosiła 12,59  m, a szerokość tylnej granicy 6,77 m49. W latach 1775– 1790, patrząc od Targu Drzewnego, nieruchomość zabudowana była domem frontowym (budą), a na podwórzu stał spichlerz50. Po zmianach z 1808 r. parcela została włączona do Okręgu Rządowego. Już jako obiekt pierwszej klasy, a nie buda, otrzymała adres Holtz Markt 2. Po kolejnej reformie administracyjnej w  2. poł. XIX  w. znajdowała się przy Holzmarktstraße 20 (tab. 2)51. Ze względu na lokalizację nieopodal głównego rynku budynek był własnością wykwalifikowanych rzemieślników, kupców, bankierów, a  także lekarzy. Podobnymi profesjami zajmowali się jej lokatorzy. Pierwszym znanym właścicielem był Paul Schwantes. Kolejny, Hans Eckstein, był kuśnierzem, ale też posesorem sąsiedniej działki pod późniejszym adresem Holzmarktstraße 21 i płacił podatek za trzy piwnice. Interesująca nas działka w  latach 1720– ok. 1770 należała do członków gminy francuskiej w  Stargardzie i  medyków – Jeana Louisa de la Bruyere (Bruguière), a później jego syna Friedricha Adriana de la Bruyere (Bruguière) . Wspomniany już archiwista stargardzkiego Heimatmuseum Carl Lütke w swoim opracowaniu poświęconym dawnym właścicielom nieruchomości zapisał, że posesorem tej posesji był w  latach 1720–1760 Dr. la Bruyère55. Na początku tego okresu parcelę musiał posiadać Jean Louis, który zmarł ok. 1740  r. Friedrich Adrian uiszczał w  latach 1755–1770/1775 do Kompanii Ogniowej opłaty za niniejszą działkę, ale w okresie 1765–1770 także za kamienicę i  budę na sąsiedniej posesji położonej przy późniejszej Holzmarkstraße 1956. Doct. La Bruguiere przez kilka lat, począwszy od 1735 r., opłacał podatek od nowego domu przed bramą i wyremontowanej kamienicy położonej w mieście57. Wiadomo, że Friedrich Adrian de la Bruyere mieszkał w 1746/1747 w domu stojącym przy ul. Szewskiej (Schuhstraße)58, ale posiadał jeszcze jedną nieruchomość przy dzisiejszej ul. Płatnerzy59. W 1749 r. miał już trzy domy60, ale w 1751 r. został właścicielem ponownie dwóch61. W  latach 1757/1758–1771/1772 był posesorem wspomnianej działki przy dzisiejszej ul. Płatnerzy, gdzie po jego śmierci właścicielką w  latach 1772/1773–1782/1783 była wdowa po nim, Benigna, z  domu Molinié, która żyła jeszcze w 1797 r. Dysponowała ona w latach 1775–1790 także zabudowaniami położonymi przed Bramą Świętojańską, które związane były z  hodowlą jedwabników. Na podstawie zachowanych dokumentów można się domyślać, że Friedrich Adrian de la Bruyere nie zamieszkiwał działki przy Targu Drzewnym 20, ale był jej właścicielem. Następnym posesjonatem był poborca Johann Danhardt, a  po nim kolejni, np. bankier Itzig Salomon, zapisywany również jako Itzig Coerliner, czy niejacy Poleske (siekacz) i  Degosang (krawiec)67. W XIX w. wśród posiadaczy, wówczas już kamienicy dziedzicznej, byli głównie bankierzy i kupcy, tacy jak nieznany z imienia – Meyer, a po nim Moses Levin i znowu bankier Meyer. Z  zachowanych dokumentów wynika, że w  latach 1856–ok. 1872 jej posiadaczami byli kolejno: szewc Dahlke i  blacharz König. Począwszy od 1876 r. kamienica należała do kupca Moritza Marcuse, a od nowego wieku do wdowy po nim, Rosalin, z  domu Hanff. Kolejnym właścicielem (od 1925 r.) był Max Adler, wcześniej sprzedawca pasmanteryjny i konfekcyjny w sklepie prowadzonym przez wdowę po