Dwór został wybudowany po zakończeniu I Wojny Światowej z inicjatywy ówczesnego ministra skarbu Władysława Grabskiego. Posiadłość stała się własnością Grabskich za sprawą ojca Władysława Feliksa, który nabył miejscowy dwór w połowie XIX wieku. Nie wiadomo kiedy powstał wcześniejszy dwór należący do rodziny Grabowskich. Przebudowa powojenna dotyczyła dodania na froncie portyku, przekrycia mieszkalnego poddasza łamanym dachem i dodania drewnianych, dekoracyjnych dekoracji okiennych. Po zakończeniu II Wojny Światowej we dworze ulokowano dyrekcję miejscowego PGR. W latach późniejszych mieściły się w nim biura przedsiębiorstwa "Hodowla Roślin Borów"
Dwór murowany z cegły i otynkowany, posadowiony na planie prostokąta o regularnej bryle, podpiwniczony, z mieszkalnym poddaszem przekrytym dachem łamanym przeprutym facjatkami oraz oknami powiekowymi. Połacie dachowe pokryte dachówką ceramiczną. Elewacja frontowa 7 osiowa z 3 osiowym, czterokolumnowym portykiem toskańskim, zwieńczonym trójkątnym szczytem. Na osi głównej wejście do dworu z półokrągłym nadświetlem, na osiach bocznych w stosunku do osi głównej otwory okienne o eliptycznym kształcie. Otwory okienne z dekoracyjnymi, drewnianymi opaskami. Na elewacji bocznej wnęka ujęta parą kolumn toskańskich poprzedzona otwartym tarasem. Układ wnętrz został przekształcony. Do dworu dostawiono 7 osiową, parterową oficynę. Całość skomponowana w duchu stylu dworkowego.

Źródło: