Chałupa stanowi część zagrody położonej w środkowej części wsi tuż przy drodze asfaltowej do Urszulina. W skład zagrody wchodzi od południa nowa stodoła, od zachodu chlew, od wschodu szopa na narzędzia.
Chałupa na planie prostokąta, dwutraktowa z sienią na przestrzał na osi poprzedzonej z dwoma drzwiami naprzeciwko. Pomieszczenia traktów posiadają zróżnicowaną szerokość.
Budynek konstrukcji zrębowej częściowo oszalowany nakryty jest dachem czterospadowym krytym słomą. Więźba dachowa krokwiowo — jętkowa. Belki zrębu zwęgłowane na jaskółczy ogon z niewielkimi ostatkami. Belka przyciesi dębowa, grubsza niejednolita wsparta jest na kamiennej podmurówce. Krokwie zamocowane wy płatwi na zacios i wzmocnione tyblami. Jęty połączone z krokwiami na nakładkę z tyblami. Belki stropowe proste o ukośnie podciętych końcach i spoczywających na nich płatwiach wystają poza lico ścian. Na belkach stropowych leżą deski tworzące strop dla pomieszczeń i podłogę dla strychu. Podłogi deskowe w izbie i komorze, klepisko w sieni i kuchni. Pomieszczenia dostępne z sieni przy czym dodatkowo
skomunikowana jest izba z kuchnią. Otwory drzwiowe w łątkach okienne w zrębie. Wszystkie drzwi jednoskrzydłowe, deskowe, na żelaznych zawiasach. W całej chałupa tylko trzy okna, wszystkie dwuskrzydłowe.
Urządzenia ogniowe: komin butelkowy, w sieni mury kominowe z małą kuchenką i płytą do gotowania. W kuchni trzon kuchenny z płytą do gotowania, kapą, piecem chlebowym i ogrzewalnikiem o osobnym palenisku. Tył pieca chlebowego w izbie. Całość z cegły, bielona.
Z zewnątrz mieszkalna część chałupy od północy zachodu i wschodu oszalowana pionowymi deskami i wzmocniona listwami. Pozostała część chałupy bielona.
Podmurówka i częściowo podwalina pogrążone w ziemi. Podwalina pod komorą (południe) przegniła. Widoczne zakończenia krokwi i niektóre belki zrębu uległy zniszczeniu. Dach nieszczelny. Stan techniczny reszty średni.
Źródło: M. Michoński – „ Karta Ewidencji Zabytków Architektury i Budownictwa - Chałupa Andrzejów 29”, 1980
