Głaz pamiątkowy

Głaz poświęcony pamięci Józefa Pruchniewicza zamordowanego za pomoc okazaną Żydom podczas okupacji niemieckiej. Instytut Pileckiego uhonorował Józefa Pruchniewicza, w przeddzień Narodowego Dnia Pamięci Polaków ratujących Żydów pod okupacją niemiecką, a także w drugą rocznicę inauguracji projektu w Sadownem. Współorganizatorem uroczystości było Ministerstwo Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu, Starostwo Powiatowe w Gorlicach oraz burmistrz miasta Biecz. 

Józef i Maria Pruchniewiczowie prowadzili gospodarstwo na przedmieściach Biecza. Józef pracował jako furman i często był zatrudniany przez żydowskich kupców. Tak poznał rodzinę Blumów, która prowadziła sklep bławatny na bieckim rynku. 

14 sierpnia 1942 Niemcy rozpoczęli likwidację getta w mieście, aczkolwiek nielicznym udało się ukryć i uniknąć pewnej śmieci w obozie zagłady w Bełżcu. Wśród uciekinierów byli Blumowie: Trana, Jehuda Leib, ich córka Reizel oraz mieszkający z nimi bratanek – Mosze Kuflik. Rodzina zwróciła się o pomoc do Józefa Pruchniewicza. Gospodarz postanowił ukryć Żydów na strychu stajni. Decyzja Pruchniewicza była tym bardziej ryzykowna, że gospodarstwo graniczyło z mostem kolejowym patrolowanym przez niemiecką policję kolejową. Rodzina ukrywała i żywiła Żydów przez 16 miesięcy. W listopadzie 1943 Józef Pruchniewicz, obawiając się donosu, zdecydował się przenieść Blumów do gospodarstwa państwa Dylągów w pobliskim Strzeszynie. Jegoobawy okazały się niestety słuszne. Rano 14 marca 1944 do jego domu przybyli funkcjonariusze niemieckiej policji. Po brutalnym przesłuchaniu  i rewizji zabrali go do siedziby Gestapo w Jaśle. Prawdopodobnie został rozstrzelany i pogrzebany na miejscu straceń w lesie, w pobliskich Warzycach. Mosze Kuflik oraz Jehuda Leib Blum z córką Reizel przeżyli wojnę i wyjechali do Izraela.