Dolina Śmierci

Jesienią 1939 roku znajdujący się w odległości około 12 kilometrów na północny wschód od Bydgoszczy wąwóz pomiędzy Wzgórzami Miedzyńskimi stał się miejscem kaźni obywateli polskich. Od października do listopada 1939 r. w tej tak zwanej Dolinie Śmierci naziści rozstrzelali - według przybliżonych szacunków - od około 1200 do około 1400 osób. Wśród ofiar były także osoby pochodzenia żydowskiego, m. in. mieszkańcy Bydgoszczy, Fordonu i Dobrzynia.

Ofiary były przywożone samochodami ciężarowymi. Niemcy zmuszali je do rozebrania się i oddania rzeczy wartościowych. Następnie ofiary były doprowadzane na skraj wcześniej wykopanych dołów. Tam Niemcy dokonywali egzekucji strzałami w tył głowy, oddawanymi z karabinów i broni krótkiej.

Po wyzwoleniu część zwłok ekshumowano. W Dolinie Śmierci urządzono kompleks martyrologiczny, z zespołem pomników i tablic pamiątkowych.