Osiedle Podchorążych

Granice

W skład Osiedla Podchorążych wchodzą jedynie dwie ulice: zamieszkana ul. Podchorążych, gdzie panuje zabudowa wielorodzinna, a domy jednorodzinne stanową wyjątek, oraz mająca przemysłowy charakter ulica Balonna. Obszar Osiedla ograniczony jest rzekami Wieprz i Wisła, fosą cytadeli. Dalej do Osiedla zalicza się jeden z obszarów przy twierdzy, mający adres Podchorążych 2. Wraz z końcem tego terenu granica przechodzi na drugą stonę torów kolejowych, a następnie biegnie pomiędzy terenem dawnej benzynówki przynależnym do ulicy Konopnickiej, budynkami energetyki mającymi adresy z ulicy Balonna. Dochodzi do ulicy Składowej i obejmuje przejazdy kolejowe bocznic prowadzących do ciepłowni i na teren Lotniska. Dochodzi do skrzyżowania i powraca na krótkim odcinku ulicą Balonna. Następnie idzie linią rozdzielającą magazyny i domy przypisane do ulicy Spacerowej od zakładów pracy przy ulicy Balonna, a potem linią na południe przez łąki do rzeki Wieprz, tak by objąć teren Reduty II im. gen. Zajączka.

Historia

Historia osadnictwa na tym terenie wiąże się z budową twierdzy. Po wybudowaniu cytadeli, pomimo istnienia na jej terenie sporych rozmiarów koszarowca, zaistniała potrzeba budowy mieszkań dla rodzin żołnierzy, zwłaszcza kadry oficerskiej, tak by nie musiały mieszkać wewnątrz fortecy. Wybudowano charakterystyczne jednopiętrowe budynki z czerwonej cegły, zwane carskimi blokami. Budowa linii kolejowej spowodowała powstanie kilku budynków do obsługi ruchu oraz domów mieszkalnych dla pracownmików kolei, do dziś istnieją dwa takie domy. W wyniku powodzi nękającej miasto, zanim wybudowano wały dla powodzian, wybudowano po wschodniej stronie ul. Podchorążych baraki mieszkalne nazywane potocznie przewróconymi blokami. Obecnie pełnią funkcję mieszkań socjalnych. W okresie międzywojennym dobudowano w pobliżu bramy Lubelskiej dwa kolejne bloki z szarej cegły, a pod koniec XX wieku kolejny blok. Po drugiej stronie torów powstała w okresie 1860-1869 Reduta II zwana później redutą gen. Zajączka. W reducie stacjonowała w 1914 roku, między innymi, 14 rota aeronautyczna, czyli kompania balonowa. Wypuszczane w niebo balony obserwacyjne zapadły miejscowej ludności w pamięc na tyle, że miejsce zaczęto nazywać Balonna i nazwa ta przyjęła się zarówno dla reduty, jak i powstałego w czasie I wojny światowej cmentarza na jej stokach i ostatecznie tak nazwana została ulica będąca drogą łączącą osadę Irena i Lotnisko z mostami na Wieprzu i Wiśle. Na terenie reduty istniał w czasie I WŚ lazaret, powstało tu też wiele różnych budynków i baraków. W czasie II WŚ mieścił się tu podobóz Stalagu 307. Nieco bardziej na północ istniał obóz pracy dla żydów, obecnie to tereny firmy Sachem. W północnej części ulicy Balonna mieści się zakład energetyczny, z rozdzielnią prądu i budynkiem mieszkalno-biurowym.

Nazwa

Osiedle bierze swoją nazwę od nazwy ulicy Podchorążych. Wkrótce po odzyskaniu niepodległości na terenie twierdzy miały siedzibę liczne kursy i szkoły wojskowe, więć podchorążych nie brakowało, zaś po IIWŚ, ze względu na zniszczone osiedle Lotnisko, w szarych blokach kwaterowała przez jakiś czas kadra lotniska i być może podchorążowie, stąd też nazwa ulicy oraz Osiedla.

więcej