Polska

Pałac [http://pl.wikipedia.org/wiki/Poni%C5%84scy Ponińskich] z charakterystyczną kamienną fasadą jest najokazalszym zabytkiem Horyńca-Zdroju. Powstał po gruntownej przebudowie poprzedniego dworu lub pałacu, przeprowadzonej w latach 1905-1912 przez [http://www.sejm-wielki.pl/b/lu.28937 Aleksandra Ponińskiego], według projektu architekta Piotra Talowskiego. Dwór posiadał rozległe podziemia, które prowadziły daleko poza obwarowania. Jak podają przedwojenne przewodniki, jeden z podziemnych...

Kościół Zdrojowy – zbudowany został w 1818 r. jako kaplica dworska, potem służył do końca II wojny światowej jako cerkiew greckokatolicka. W 1947 r. przejęta przez Kościół rzymskokatolicki. W 1984 r. została znacznie rozbudowana i zamieniona na kościół pw. bł. Jakuba Strzemię. Pierwotna, klasycystyczna kaplica z czterokolumnowym portykiem, tympanonem i herbem fundatorów – Stadnickich – nad drzwiami stanowi obecnie front kościoła. Przy wejściu na teren kościelny znajduje się trójłukowa...

Budowę kościoła rozpoczął w 1703 r. Piotr Felicjan Telefus, a po kilkudziesięcioletniej przerwie, w 1758 r. dokończył Mikołaj Stadnicki. Rok później wybudowano przylegający do kościoła klasztor Franciszkanów. Barokowy kościół jest jednonawowy, z nieco węźszym prezbiterium i sklepieniem kolebkowym z lunetami. We wnękach przy wejściu umieszczono współczesne rzeźby, przedstawiające św. Brata Alberta i Siostrę Bernardynę (Marię Jabłońską), a w przedsionku tablicę upamiętniającą ich spotkanie (13...

W sercu Horyńca-Zdroju, przy ulicy Jana III Sobieskiego 4, znajduje się perła późnoklasycystycznej architektury i kultury Roztocza. Budynek o bogatej historii i znaczeniu kulturowym – dawna siedziba Teatru Dworskiego, obecnie  Teatr został wzniesiony w latach 1843–1846 przez Leandra Ponińskiego na życzenie jego syna, Ludwika Nikodema Ponińskiego – wielkiego miłośnika teatru. Budynek w stylu późnoklasycystycznym charakteryzuje się fasadą z czterema...

W drugiej części cmentarza parafialnego znajduje się kwatera wojenna w której stoi pomnik wykonany przez Grzegorza Kuźniewicza z 1928 roku, poświęcony pamięci żołnierzy poległych podczas walk polsko-ukraińskich w latach 1918-1919. Obelisk obok upamiętnia żołnierzy poległych w 1946 roku w walkach z UPA.