Grób Ignacego Harde

A to ci niespodzianka! Otwierając to zdjęcie coś błysnęło..., przecież znam to nazwisko.
Przypomniałem sobie, no tak - w 1998 r. łamałem książkę o weteranach Powstania Styczniowego.
"Ignacy Harde (1847- po 1933). Należał do oddziału Skowrońskiego, który został przez Moskali rozbity w okolicy Łodzi. Kolejną potyczkę oddział stoczył pod Dobrą koło Ozorkowa. W kilka dni później Harde przeniósł się do kawalerii Taczanowskiego. Pod jego dowództwem brał udział w bitwie pod Sędziejowicami. W bitwie pod Ingacewem został ranny w lewą rękę. Ogółem był ranny 4 razy: szablą w głowę, lancą w bok i 2 razy kulą. Brał udział we wszystkich bitwach, które stoczył oddział Taczanowskiego.
Po upadku powstania przeniósł się do Poznania. Po ogłoszeniu amnestii wrócił do Łodzi. Mieszkał tam przy ul. Kilińskiego 153 m 48".
Antoni Lenkiewicz "Weterani Powstania Styczniowego 1863 r. odznaczeni Krzyżem Niepodległości", Wrocław 1998, s. 35.
Ciekawostka. 22 stycznia 1919 r. Józef Piłsudski wydał rozkaz włączający weteranów 1863 r. w szeregi Wojska Polskiego, z prawem noszenia specjalnych - granatowych mundurów i z obowiązkiem aby wszystkie służby oddawały im honory przez salutowanie. Wówczas żyło jeszcze ok. 4500 weteranów. W 1923 było ich 2012. Każdy samotny weteran otrzymywał 125 zł miesięcznie, a żonaty 150.